до́блесць, -і, ж. (высок.).

1. Мужнасць, адвага, геройства.

Воінская д.

2. Высокая самаадданасць у працы, у дзейнасці.

Працоўная д.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

му́жество ср. му́жнасць, -ці ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

męstwo

н. мужнасць; адвага;

okazać męstwo — праявіць мужнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

courage [ˈkʌrɪdʒ] n. му́жнасць, хра́брасць, сме́ласць, адва́га;

unfaltering/unshaken courage непахі́сная му́жнасць;

master up/pluck up/summon up/take courage мужа́цца, сабра́ць усю́ сваю́ му́жнасць

♦

have the courage of one’s convictions мець грамадзя́нскую му́жнасць;

take one’s courage in both hands мабілізава́ць усю́ сваю́ му́жнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fortitude [ˈfɔ:tɪtju:d]n. му́жнасць; сі́ла ду́ху

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

valour [ˈvælə] n. fml до́блесць, му́жнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

masculinity [ˌmæskjuˈlɪnəti] n.

1. му́жнасць

2. мужчынападо́бнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pluck​1 [plʌk] n. infml му́жнасць, адва́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

стаіцы́зм, -у, м.

1. Антычнае рацыяналістычнае філасофскае вучэнне, якое патрабавала свядомага падпарадкавання чалавека пануючай у свеце неабходнасці і панавання чалавека над страсцямі.

2. перан. Цвёрдасць і мужнасць у жыццёвых выпрабаваннях, здольнасць супрацьстаяць спакусам.

Праявіць с.

|| прым. стаі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

до́блесць, ‑і, ж.

Высок. Адвага, мужнасць, геройства. Воінская доблесць. // Бязмежнай самаадданасць у дасягненні якой‑н. высокай мэты. Працоўная доблесць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)