Морг (адз. вымярэння) 7/292
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
МОРГ (ад франц. morgue),
спецыяльна абсталяванае памяшканне стацыянарных лячэбных устаноў для захоўвання, апазнання, анатаміравання і выдачы трупаў.
т. 10, с. 521
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МОРГ (ад ням. Morgen раніца),
даўняя мера (адзінка) зямельнай плошчы. У сярэдневяковай Германіі М. — плошча зямлі, якую мог апрацаваць адзін чалавек з ранку да поўдня. У ВКЛ , у т.л. на Беларусі, М. стаў пашыраным з сярэдзіны 16 ст. 1 М. = 0,71 га .
т. 10, с. 521
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
морг м. Lé ichenschauhaus n -es, -häuser; Lé ichenhalle f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
морг 2
(рус. морг , ад фр. morgue)
спецыяльнае памяшканне пры бальніцах, куды выносяцца трупы; трупярня.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
морг 1
(ст. -польск. morg, ад с.-вням. morgen = раніца)
адзінка вымярэння плошчы ў сістэме мер Вялікага княства Літоўскага (роўная 0,71 га) і Польшчы (роўная 0,56 га); ужывалася ў Зах. Беларусі да 1939 г.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Морг 1 ’трупярня’ (ТСБМ ). Праз рус. мову з франц. morgue ’тс’.
Морг 2 морг̌ , морх , морк ’старая мера зямлі = 0,71 га’ (ТСБМ , Мядзв. , Гарэц. , Шпіл. , Выг. дыс. , Чуд. , Сцяшк. , Шат. , Бяльк. ), навагр. , ст.-дар. ’мера зямлі каля 0,56 га’ (Бел. хр. дыял. , Прышч. ), ’мера сенажаці ў селяніна’ (Нас. ), ’мурог’ (петрык. , Шатал. ), маргі ’ўчастак лугу’ (Касп. ), маргі жаць , маргі рабіць ’выконваць павіннасць па ўборцы збожжа для пана’ (полац. , Хрэст. дыял. ), ст.-бел. моркгъ , моргъ ’мера зямлі’ (XIV ст.) запазычана са ст.-польск. morg , morg , morga (Чартко, Пыт. мовазн., 118; Юрэвіч, Зб. Крапіве , 291; Кюнэ, 76, 78; Булыка, Лекс. запазыч. , 154; Мацкевіч, Сл. ПЗБ , 3, 77).
Морг 3 (выкл.) і моргаць ’маргаць’ (ТСБМ ), морьг! ’пра аднаразовае морганне’ (мсцісл. , Нар. лекс. ). Да марга́ ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
морг
1. Стар. Мера ворнай зямлі (БРС ).
2. Участак раллі (Шпіл. ).
3. Сялянскі ўчастак лугу; наогул сенакосны луг (Нас. , Нас. АУ); лугавая зямля (Чач. 1726 ІЮМ , вып. 28 (ч. I), стар. У, 41).
4. Дадатковы ўчастак зямлі (Слаўг. ).
□ ур. Маргі́ (лог) каля в. Шаламы Слаўг. , ур. Сямімаргіе́ (поле) каля в. Малева Нясв.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
морг , трупярня; мярцвецкая (разм. ); пакойніцкая (абл. )
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
трупя́ рня , -і, мн. -і, -рань і -рняў, ж. (разм. ).
Памяшканне для трупаў; морг .
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)