plural​2 [ˈplʊərəl] adj.

1. ling. мно́жны

2. шматлі́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

plural​1 [ˈplʊərəl]n. ling. мно́жны лік;

in the plural у мно́жным лі́ку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вайлакі́ ’мяккія валёнкі’. Да войлак ’лямец’. Множны лік пад уплывам валёнкі, боты.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

pence

[pens]

n., Brit.

мно́жны лік ад penny

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Мнажэ́нна ’вельмі многа’ (бых., Мат. Маг.). Ад множны < многа (гл.), як страшэнна (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

multípel, múltiplex a мно́жны, многаразо́вы, шматразо́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Паяды́нкі ’лёгкія сані’ (ваўк., Сцяшк. Сл.). З польск. pojedynka ’аднаконная брычка’. Множны лік пад уплывам лексемы с́ані.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

МЕТАСТА́З (ад грэч. metastasis перамяшчэнне),

ачаг пухліннага ці запаленчага працэсу, які развіваецца ад пераносу па крыві ці лімфе паталагічнага матэрыялу (пухлінных клетак, мікраарганізмаў і інш.) з месцаў такога ж паталагічнага працэсу. Бывае адзіночны і множны. Лячэнне хірург., прамянёвае, хіміятэрапія.

т. 10, с. 309

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Plúral m -s, -e грам. мно́жны лік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

plural

[ˈplʊrəl]

1.

adj.

шматлі́кі

2.

n., Gram.

мно́жны лік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)