plural​2 [ˈplʊərəl] adj.

1. ling. мно́жны

2. шматлі́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

plural​1 [ˈplʊərəl]n. ling. мно́жны лік;

in the plural у мно́жным лі́ку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вайлакі́ ’мяккія валёнкі’. Да войлак ’лямец’. Множны лік пад уплывам валёнкі, боты.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

pence

[pens]

n., Brit.

мно́жны лік ад penny

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Мнажэ́нна ’вельмі многа’ (бых., Мат. Маг.). Ад множны < многа (гл.), як страшэнна (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

multípel, múltiplex a мно́жны, многаразо́вы, шматразо́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

МЕТАСТА́З (ад грэч. metastasis перамяшчэнне),

ачаг пухліннага ці запаленчага працэсу, які развіваецца ад пераносу па крыві ці лімфе паталагічнага матэрыялу (пухлінных клетак, мікраарганізмаў і інш.) з месцаў такога ж паталагічнага працэсу. Бывае адзіночны і множны. Лячэнне хірург., прамянёвае, хіміятэрапія.

т. 10, с. 309

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Паяды́нкі ’лёгкія сані’ (ваўк., Сцяшк. Сл.). З польск. pojedynka ’аднаконная брычка’. Множны лік пад уплывам лексемы с́ані.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Plúral m -s, -e грам. мно́жны лік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

plural

[ˈplʊrəl]

1.

adj.

шматлі́кі

2.

n., Gram.

мно́жны лік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)