disclaimer [dɪsˈkleɪmə] n. fml адрачэ́нне, ад маўле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

clipped [klɪpt]adj.

1. падстры́жаны; падрэ́заны; вы́разаны; скаро́чаны

2. адры́вісты, выра́зны (пра маўленне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

скорагаво́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

1. Хуткае маўленне.

Гаварыць скорагаворкай.

2. Спецыяльна прыдуманая фраза, пабудаваная на спалучэнні гукаў, якія робяць цяжкім яе хуткае вымаўленне (напр.: ліска лашчыць лісяня, а ласіха — ласяня), хуткапрамаўлянка.

|| прым. скорагаво́рачны, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

discourse​1 [ˈdɪskɔ:s] n.

1. абмеркава́нне

2. ling. маўле́нне; дыску́рс;

discourse analysis ана́ліз дыску́рсу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

parole​1 [pəˈrəʊl] n.

1. умо́ўнае вызвале́нне зняво́ленага з турмы́

2. mil. паро́ль

3. ling. маўле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

арфаэ́пія

(ад гр. orthos = правільны + epos = маўленне)

правілы літаратурнага вымаўлення.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

фаты́чны

(ад гр. phathos = сказаны);

фатычнае маўленне — кантактны від маўлення, гаварэнне з мэтай падтрымання кантакту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Тык-мык — пра невыразнае маўленне: тык‑мык — і ні слова ад яе не дабʼешся (навагр., Сл. ПЗБ). Гукапераймальны імітатыў, суадносны з укр. тик‑мик — пра разгубленасць, параўн. пык‑мык, пыкаць, мыкаць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перабілі́ндаваць (неадабр.) ’перагаварыць аб усім’ (воран., Сцяшк. Сл.). Відаць, балтызм. Параўн. літ. bylà ’размова’, ’маўленне’. Магчыма, гэта кантамінаванае ўтварэнне ад bylà і bìldinti ’грукатаць, грукаць’, параўн. рус. натрепа́ться ’нагаварыцца’, бел. наля́скаць (языком).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

тэкст, -у, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

1. Надрукаванае ці напісанае звязанае маўленне, якое можна ўзнавіць.

Т. апавядання.

2. Асноўны матэрыял якога-н. твора, дакумента і пад. ў адрозненне ад заўваг, каментарыяў ілюстрацый да яго.

Зноскі занялі больш месца, чым сам т.

3. Словы, на якія напісана музыка.

Т. песні.

4. Шрыфт буйнога памеру — каля 8 мм (спец.).

|| прым. тэ́кставы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)