Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЖАЎТАПУ́ЗІК.
глушэц (Ophisaurus apodus), яшчарка сям. вераценніцавых. Пашыраны ў Паўд.-Зах. Еўропе, Сярэдняй і Паўд.-Зах. Азіі. Жыве пераважна ў сухіх месцах, з густой расліннасцю.
Даўж. да 1,5 м, маса да 550 г. Верхняя ч. цела бурая, брудна-бурая з аліўкавым або чырванавата-бурым адценнем, ніжняя — жоўта-бурая або мяснога колеру. Цела змеепадобнае, без ног (у самцоў захаваліся рудыменты задніх ног). Пад луской залягаюць касцявыя пласцінкі (астэадэрмы). Па баках цела глыбокая маршчына скуры, высланая дробнай луской. Адкладваюць 8—10 яец. Кормяцца беспазваночнымі (пераважна насякомымі і малюскамі), дробнымі пазваночнымі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
змо́ршчына, ‑ы, ж.
Разм.
1.Маршчына (на твары, на целе). Твар .. [чалавека] быў немалады, абветраны, парэзаны частымі зморшчынамі.Хадкевіч.На высокім ілбе ў Івана ляжалі глыбокія зморшчыны.Новікаў.
2. Няроўнасць, складка на чым‑н. Разгладзіць зморшчыны на вопратцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wrinkle
[ˈrɪŋkəl]1.
n.
1) змо́ршчына, маршчы́наf.
2) маршчы́на, скла́дка f. (на во́пратцы)
2.
v.t.
1) мо́ршчыць
He wrinkled his forehead — Ён змо́ршчыў лоб
2) пакамя́чыць
3.
v.i.
1) мо́ршчыцца, мя́цца
This material wrinkles — Гэ́тая ткані́на мне́цца
2) маршчы́ніцца (пра ску́ру)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
*Мархля́к, морхля́к ’пучок маршчын’ (Клім.). Да морхлы. Параўн. укр.мо́рхлий ’зморшчаны, маршчыністы (аб пладах)’, рус.арханг., сіб.морхи́ ’маршчыны, няроўнасці, складкі на адзежы’. Роднасныя да маршчы́на (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Агры́бяць ’вельмі пастарэць’ (Шат.). Відаць, калька з польск.zgrzybieć ’тс’. Апошняе да grzybieć ’зморшчыцца як грыб’, grzyb ’грыб’. Параўн. ірл.gerbach ’складка, маршчына’ (Петарсан, Vergl. Wortst., 12).
