вае́нна-марскі́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вае́нна-марскі́ |
вае́нна-марска́я |
вае́нна-марско́е |
вае́нна-марскі́я |
| Р. |
вае́нна-марско́га |
вае́нна-марско́й
вае́нна-марско́е |
вае́нна-марско́га |
вае́нна-марскі́х |
| Д. |
вае́нна-марско́му |
вае́нна-марско́й |
вае́нна-марско́му |
вае́нна-марскі́м |
| В. |
вае́нна-марскі́ (неадуш.)
вае́нна-марско́га (адуш.) |
вае́нна-марску́ю |
вае́нна-марско́е |
вае́нна-марскі́я (неадуш.)
вае́нна-марскі́х (адуш.) |
| Т. |
вае́нна-марскі́м |
вае́нна-марско́й
вае́нна-марско́ю |
вае́нна-марскі́м |
вае́нна-марскі́мі |
| М. |
вае́нна-марскі́м |
вае́нна-марско́й |
вае́нна-марскі́м |
вае́нна-марскі́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паве́трана-марскі́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паве́трана-марскі́ |
паве́трана-марска́я |
паве́трана-марско́е |
паве́трана-марскі́я |
| Р. |
паве́трана-марско́га |
паве́трана-марско́й
паве́трана-марско́е |
паве́трана-марско́га |
паве́трана-марскі́х |
| Д. |
паве́трана-марско́му |
паве́трана-марско́й |
паве́трана-марско́му |
паве́трана-марскі́м |
| В. |
паве́трана-марскі́ (неадуш.)
паве́трана-марско́га (адуш.) |
паве́трана-марску́ю |
паве́трана-марско́е |
паве́трана-марскі́я (неадуш.)
паве́трана-марскі́х (адуш.) |
| Т. |
паве́трана-марскі́м |
паве́трана-марско́й
паве́трана-марско́ю |
паве́трана-марскі́м |
паве́трана-марскі́мі |
| М. |
паве́трана-марскі́м |
паве́трана-марско́й |
паве́трана-марскі́м |
паве́трана-марскі́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лукамо́р’е, -я, н.
Старая народная назва марскога заліва, бухты.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сяка́ч², секача́, мн. секачы́, секачо́ў, м.
Дарослы самец дзіка, марскога коціка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
памо́р’е, -я, н.
На Поўначы: мясцовасць, якая прымыкае да марскога берага.
|| прым. памо́рскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узбярэ́жжа, -а, мн. -ы, -аў, н.
Паласа зямлі ўздоўж марскога берага.
|| прым. узбярэ́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крыль, -я́, мн. -і́, -ёў, м.
Прамысловая назва некаторых відаў марскога рачка.
|| прым. кры́левы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сяка́ч
‘самец дзіка, марскога коціка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сяка́ч |
секачы́ |
| Р. |
секача́ |
секачо́ў |
| Д. |
секачу́ |
секача́м |
| В. |
секача́ |
секачо́ў |
| Т. |
секачо́м |
секача́мі |
| М. |
секачы́ |
секача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рыф¹, -а, мн. -ы, -аў, м.
Шэраг падводных або выступаючых з вады скалістых узвышэнняў марскога дна.
Каралавыя рыфы.
|| прым. ры́фавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абарда́ж, -у, м.
Старадаўні спосаб марскога бою — счэпліванне свайго судна з варожым для рукапашнай схваткі.
Узяць на а.
|| прым. абарда́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)