рытуа́льна-магі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рытуа́льна-магі́чны рытуа́льна-магі́чная рытуа́льна-магі́чнае рытуа́льна-магі́чныя
Р. рытуа́льна-магі́чнага рытуа́льна-магі́чнай
рытуа́льна-магі́чнае		 рытуа́льна-магі́чнага рытуа́льна-магі́чных
Д. рытуа́льна-магі́чнаму рытуа́льна-магі́чнай рытуа́льна-магі́чнаму рытуа́льна-магі́чным
В. рытуа́льна-магі́чны (неадуш.)
рытуа́льна-магі́чнага (адуш.)		 рытуа́льна-магі́чную рытуа́льна-магі́чнае рытуа́льна-магі́чныя (неадуш.)
рытуа́льна-магі́чных (адуш.)
Т. рытуа́льна-магі́чным рытуа́льна-магі́чнай
рытуа́льна-магі́чнаю		 рытуа́льна-магі́чным рытуа́льна-магі́чнымі
М. рытуа́льна-магі́чным рытуа́льна-магі́чнай рытуа́льна-магі́чным рытуа́льна-магі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэлігі́йна-магі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэлігі́йна-магі́чны рэлігі́йна-магі́чная рэлігі́йна-магі́чнае рэлігі́йна-магі́чныя
Р. рэлігі́йна-магі́чнага рэлігі́йна-магі́чнай
рэлігі́йна-магі́чнае		 рэлігі́йна-магі́чнага рэлігі́йна-магі́чных
Д. рэлігі́йна-магі́чнаму рэлігі́йна-магі́чнай рэлігі́йна-магі́чнаму рэлігі́йна-магі́чным
В. рэлігі́йна-магі́чны (неадуш.)
рэлігі́йна-магі́чнага (адуш.)		 рэлігі́йна-магі́чную рэлігі́йна-магі́чнае рэлігі́йна-магі́чныя (неадуш.)
рэлігі́йна-магі́чных (адуш.)
Т. рэлігі́йна-магі́чным рэлігі́йна-магі́чнай
рэлігі́йна-магі́чнаю		 рэлігі́йна-магі́чным рэлігі́йна-магі́чнымі
М. рэлігі́йна-магі́чным рэлігі́йна-магі́чнай рэлігі́йна-магі́чным рэлігі́йна-магі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сакра́льна-магі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сакра́льна-магі́чны сакра́льна-магі́чная сакра́льна-магі́чнае сакра́льна-магі́чныя
Р. сакра́льна-магі́чнага сакра́льна-магі́чнай
сакра́льна-магі́чнае		 сакра́льна-магі́чнага сакра́льна-магі́чных
Д. сакра́льна-магі́чнаму сакра́льна-магі́чнай сакра́льна-магі́чнаму сакра́льна-магі́чным
В. сакра́льна-магі́чны (неадуш.)
сакра́льна-магі́чнага (адуш.)		 сакра́льна-магі́чную сакра́льна-магі́чнае сакра́льна-магі́чныя (неадуш.)
сакра́льна-магі́чных (адуш.)
Т. сакра́льна-магі́чным сакра́льна-магі́чнай
сакра́льна-магі́чнаю		 сакра́льна-магі́чным сакра́льна-магі́чнымі
М. сакра́льна-магі́чным сакра́льна-магі́чнай сакра́льна-магі́чным сакра́льна-магі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

МАГІ́ЧНЫ КВАДРА́Т,

квадратная (n × n) табліца цэлых лікаў ад 1 да n​2, у якой сума лікаў уздоўж любога радка, слупка і вял. дыяганалі табліцы ёсць велічыня пастаянная і роўная n(n​2 + 1)/2. Лік n наз. парадкам М.к. Даказана, што М.к. можна пабудаваць для любога n>3. Існуюць М.к., якія задавальняюць дадатковыя умовы, напр., М.к. з n=8 можна разбіць на 4 меншыя па 16 лікаў, кожны з якіх таксама М.к. У абагульненым сэнсе пад М.к. разумеюць квадратныя табліцы, запоўненыя не абавязкова паслядоўнымі і першымі натуральнымі лікамі.

Магічныя квадраты розных парадкаў.

т. 9, с. 474

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

маги́ческий магі́чны;

маги́ческий квадра́т магі́чны квадра́т;

маги́ческий круг магі́чнае ко́ла.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амуле́т, -а, М -ле́це, мн. -ы, -аў, м.

Невялікі прадмет, які носяць на целе як магічны сродак, здольны засцерагчы ад бяды, хваробы і пад.; талісман.

|| прым. амуле́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

амуле́т, ‑а, М ‑леце, м.

Невялікі прадмет, што носяць на целе як магічны сродак, быццам бы здольны засцерагчы ад няшчасця, хваробы і пад.; талісман.

[Лац. amuletum.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

magical

[ˈmædʒɪkəl]

adj.

1) чарадзе́йны, магі́чны

2) тае́мны, невытлумача́льны, незразуме́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

voodoo [ˈvu:du:] n. вядзьма́рства, шама́нства; ма́гія;

a voodoo dance магі́чны або́ рытуа́льны та́нец;

put a voodoo on smb. зачаро́ўваць; урака́ць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

magiczny

magiczn|y

магічны; чароўны;

latarnia ~a — праекцыйны ліхтар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)