прагра́мна-лі́чбавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прагра́мна-лі́чбавы прагра́мна-лі́чбавая прагра́мна-лі́чбавае прагра́мна-лі́чбавыя
Р. прагра́мна-лі́чбавага прагра́мна-лі́чбавай
прагра́мна-лі́чбавае
прагра́мна-лі́чбавага прагра́мна-лі́чбавых
Д. прагра́мна-лі́чбаваму прагра́мна-лі́чбавай прагра́мна-лі́чбаваму прагра́мна-лі́чбавым
В. прагра́мна-лі́чбавы (неадуш.)
прагра́мна-лі́чбавага (адуш.)
прагра́мна-лі́чбавую прагра́мна-лі́чбавае прагра́мна-лі́чбавыя (неадуш.)
прагра́мна-лі́чбавых (адуш.)
Т. прагра́мна-лі́чбавым прагра́мна-лі́чбавай
прагра́мна-лі́чбаваю
прагра́мна-лі́чбавым прагра́мна-лі́чбавымі
М. прагра́мна-лі́чбавым прагра́мна-лі́чбавай прагра́мна-лі́чбавым прагра́мна-лі́чбавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алфаві́тна-лі́чбавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. алфаві́тна-лі́чбавы алфаві́тна-лі́чбавая алфаві́тна-лі́чбавае алфаві́тна-лі́чбавыя
Р. алфаві́тна-лі́чбавага алфаві́тна-лі́чбавай
алфаві́тна-лі́чбавае
алфаві́тна-лі́чбавага алфаві́тна-лі́чбавых
Д. алфаві́тна-лі́чбаваму алфаві́тна-лі́чбавай алфаві́тна-лі́чбаваму алфаві́тна-лі́чбавым
В. алфаві́тна-лі́чбавы (неадуш.)
алфаві́тна-лі́чбавага (адуш.)
алфаві́тна-лі́чбавую алфаві́тна-лі́чбавае алфаві́тна-лі́чбавыя (неадуш.)
алфаві́тна-лі́чбавых (адуш.)
Т. алфаві́тна-лі́чбавым алфаві́тна-лі́чбавай
алфаві́тна-лі́чбаваю
алфаві́тна-лі́чбавым алфаві́тна-лі́чбавымі
М. алфаві́тна-лі́чбавым алфаві́тна-лі́чбавай алфаві́тна-лі́чбавым алфаві́тна-лі́чбавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нумара́цыя, -і, ж.

1. гл. нумараваць.

2. Лічбавае абазначэнне прадметаў, якія змяшчаюцца ў паслядоўным парадку.

Н. кватэр.

3. Сукупнасць прыёмаў называння і абазначэння лікаў.

Дзесятковая н.

|| прым. нумарацы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аплікату́ра, ‑ы, ж.

1. Спосаб размеркавання пальцаў, найбольш зручны пры ігры на музычных інструментах.

2. Лічбавае абазначэнне над нотамі парадку размеркавання пальцаў музыканта.

[Ад лац. applicare — прыладжваць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ці́тла, ‑ы, ж.

У сярэдневяковай пісьменнасці Русі і Грэцыі — надрадковы знак у выглядзе ламанай рыскі, які ставіўся над словамі, напісанымі скарочана, або над літарамі, калі яны мелі лічбавае значэнне.

[Ад грэч. títlos — надпіс.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пака́зчык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. У матэматыцы: паказчык ступенілічбавае або літарнае абазначэнне, якое паказвае ступень, у якую ўзводзіцца дадзены лік або выраз.

2. Тое, па чым можна меркаваць пра развіццё і ход чаго-н.

Паказчыкі высокай культуры і адукаванасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэлеба́чанне, -я, н.

1. Перадача і прыём на экран відарысаў рухомых і нерухомых аб’ектаў на адлегласці сродкамі электра- і радыёсувязі.

Вяшчальнае т.

Лічбавае т.

2. Галіна радыётэхнікі, якая даследуе і распрацоўвае тэхнічныя спосабы перадачы відарысаў на адлегласць.

3. Установа, якая ажыццяўляе вяшчальныя перадачы.

Супрацоўнік тэлебачання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Zhlenlotto n -s, -s лі́чбавае лато́ (гульня)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zhlenwert m -(e)s, -e лі́чбаваеі́кавае] значэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

лі́чбавы Zffern-; Zhlen-;

лі́чбавае кірава́нне numrische Stuerung;

лі́чбавы код Zffernkode [-ˏko:t] m -s, -s, numrischer Kde [Cde]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)