графі́ць несов., см. ліне́іць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лінёўка, -і, ДМ -нёўцы, ж.

1. гл. лінеіць.

2. Спосаб, характар лінеення.

Косая л.

Л. ў клетачку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

графи́ть несов. ліне́іць, графі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ліне́іцца, ‑неіцца; незак.

Зал. да лінеіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліне́енне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. лінеіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адліне́іць, ‑лінею, ‑лінеіш, ‑лінеіць; зак., што.

Аддзяліць лініяй (лініямі). Адлінеіць палі ў сшытку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

liníeren, liniíeren vt ліне́іць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

liniować

незак. лінеіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rubrykować

незак. лінеіць, графіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

паліне́іць, ‑ею, ‑еіш, ‑еіць; зак.

1. што. Разлінеіць усё, многае. Палінеіць увесь сшытак.

2. і без дап. Лінеіць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)