Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
◎ Лапацу́к ’пацук’ (слаўг., Мат. АЛА). Відавочна, кантамінацыя лексем лапатун (< лапацець ’хутка бегчы стукаючы’) і пацук (А. А. Крывіцкі, вусн. паведамл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Малата́рня ’машына для абмалоту сельскагаспадарчых культур’ (ТСБМ, Чуд., Шат., Яруш.; КЭС, лаг.), ’лапатун, балбатуха’ (Шат., Касп.). Укр.молота́рня ’тс’. З польск.młocarnia ’тс’, аформленага згодна з усх.-слав. поўнагалоссем.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
gaduła
м., ж.разм. балбатун, лапатун, пустаслоў; балбатуха, лапатуха; трындола
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
браху́н, ‑а, м.
Разм.пагард. Ілгун, хлус, манюка; паклёпнік, нагаворшчык. [Васіль Ціханавіч:] — Гітлераўцы пішуць, што ўзялі Маскву, Ленінград. Нават да таго, брахуны, дадумаліся, што абвясцілі, каб бралі прапускі, хто хоча ехаць у Маскву...Сіўцоў.// Той, хто любіць вельмі шмат, без меры гаварыць; балбатун, лапатун. З брахні не мруць, ды брахунам веры не даюць.Прыказка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jay
[dʒeɪ]
n.
1) со́йка f.
2) Sl. прасьця́к -а́m., легкаве́рны прасьцячо́к
3) лапату́н -а́, пустаме́ля -і m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)