в’етна́ ма-кіта́ йскі
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. в’етна́ ма-кіта́ йскі
в’етна́ ма-кіта́ йская
в’етна́ ма-кіта́ йскае
в’етна́ ма-кіта́ йскія
Р. в’етна́ ма-кіта́ йскага
в’етна́ ма-кіта́ йскайа́ ма-кіта́ йскае
в’етна́ ма-кіта́ йскага
в’етна́ ма-кіта́ йскіх
Д. в’етна́ ма-кіта́ йскаму
в’етна́ ма-кіта́ йскай
в’етна́ ма-кіта́ йскаму
в’етна́ ма-кіта́ йскім
В. в’етна́ ма-кіта́ йскі (неадуш. )а́ ма-кіта́ йскага (адуш. )
в’етна́ ма-кіта́ йскую
в’етна́ ма-кіта́ йскае
в’етна́ ма-кіта́ йскія (неадуш. )а́ ма-кіта́ йскіх (адуш. )
Т. в’етна́ ма-кіта́ йскім
в’етна́ ма-кіта́ йскайа́ ма-кіта́ йскаю
в’етна́ ма-кіта́ йскім
в’етна́ ма-кіта́ йскімі
М. в’етна́ ма-кіта́ йскім
в’етна́ ма-кіта́ йскай
в’етна́ ма-кіта́ йскім
в’етна́ ма-кіта́ йскіх
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расі́ йска-кіта́ йскі
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расі́ йска-кіта́ йскі
расі́ йска-кіта́ йская
расі́ йска-кіта́ йскае
расі́ йска-кіта́ йскія
Р. расі́ йска-кіта́ йскага
расі́ йска-кіта́ йскайі́ йска-кіта́ йскае
расі́ йска-кіта́ йскага
расі́ йска-кіта́ йскіх
Д. расі́ йска-кіта́ йскаму
расі́ йска-кіта́ йскай
расі́ йска-кіта́ йскаму
расі́ йска-кіта́ йскім
В. расі́ йска-кіта́ йскі (неадуш. )і́ йска-кіта́ йскага (адуш. )
расі́ йска-кіта́ йскую
расі́ йска-кіта́ йскае
расі́ йска-кіта́ йскія (неадуш. )і́ йска-кіта́ йскіх (адуш. )
Т. расі́ йска-кіта́ йскім
расі́ йска-кіта́ йскайі́ йска-кіта́ йскаю
расі́ йска-кіта́ йскім
расі́ йска-кіта́ йскімі
М. расі́ йска-кіта́ йскім
расі́ йска-кіта́ йскай
расі́ йска-кіта́ йскім
расі́ йска-кіта́ йскіх
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ру́ ска-кіта́ йскі
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ру́ ска-кіта́ йскі
ру́ ска-кіта́ йская
ру́ ска-кіта́ йскае
ру́ ска-кіта́ йскія
Р. ру́ ска-кіта́ йскага
ру́ ска-кіта́ йскайу́ ска-кіта́ йскае
ру́ ска-кіта́ йскага
ру́ ска-кіта́ йскіх
Д. ру́ ска-кіта́ йскаму
ру́ ска-кіта́ йскай
ру́ ска-кіта́ йскаму
ру́ ска-кіта́ йскім
В. ру́ ска-кіта́ йскі (неадуш. )у́ ска-кіта́ йскага (адуш. )
ру́ ска-кіта́ йскую
ру́ ска-кіта́ йскае
ру́ ска-кіта́ йскія (неадуш. )у́ ска-кіта́ йскіх (адуш. )
Т. ру́ ска-кіта́ йскім
ру́ ска-кіта́ йскайу́ ска-кіта́ йскаю
ру́ ска-кіта́ йскім
ру́ ска-кіта́ йскімі
М. ру́ ска-кіта́ йскім
ру́ ска-кіта́ йскай
ру́ ска-кіта́ йскім
ру́ ска-кіта́ йскіх
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
саве́ цка-кіта́ йскі
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. саве́ цка-кіта́ йскі
саве́ цка-кіта́ йская
саве́ цка-кіта́ йскае
саве́ цка-кіта́ йскія
Р. саве́ цка-кіта́ йскага
саве́ цка-кіта́ йскайе́ цка-кіта́ йскае
саве́ цка-кіта́ йскага
саве́ цка-кіта́ йскіх
Д. саве́ цка-кіта́ йскаму
саве́ цка-кіта́ йскай
саве́ цка-кіта́ йскаму
саве́ цка-кіта́ йскім
В. саве́ цка-кіта́ йскі (неадуш. )е́ цка-кіта́ йскага (адуш. )
саве́ цка-кіта́ йскую
саве́ цка-кіта́ йскае
саве́ цка-кіта́ йскія (неадуш. )е́ цка-кіта́ йскіх (адуш. )
Т. саве́ цка-кіта́ йскім
саве́ цка-кіта́ йскайе́ цка-кіта́ йскаю
саве́ цка-кіта́ йскім
саве́ цка-кіта́ йскімі
М. саве́ цка-кіта́ йскім
саве́ цка-кіта́ йскай
саве́ цка-кіта́ йскім
саве́ цка-кіта́ йскіх
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
япо́ на-кіта́ йскі
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. япо́ на-кіта́ йскі
япо́ на-кіта́ йская
япо́ на-кіта́ йскае
япо́ на-кіта́ йскія
Р. япо́ на-кіта́ йскага
япо́ на-кіта́ йскайо́ на-кіта́ йскае
япо́ на-кіта́ йскага
япо́ на-кіта́ йскіх
Д. япо́ на-кіта́ йскаму
япо́ на-кіта́ йскай
япо́ на-кіта́ йскаму
япо́ на-кіта́ йскім
В. япо́ на-кіта́ йскі (неадуш. )о́ на-кіта́ йскага (адуш. )
япо́ на-кіта́ йскую
япо́ на-кіта́ йскае
япо́ на-кіта́ йскія (неадуш. )о́ на-кіта́ йскіх (адуш. )
Т. япо́ на-кіта́ йскім
япо́ на-кіта́ йскайо́ на-кіта́ йскаю
япо́ на-кіта́ йскім
япо́ на-кіта́ йскімі
М. япо́ на-кіта́ йскім
япо́ на-кіта́ йскай
япо́ на-кіта́ йскім
япо́ на-кіта́ йскіх
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ара́ хіс , ‑у, м.
1. Травяністая алейная бабовая расліна.
2. зб. Плады гэтай расліны, якія спажываюцца; земляныя або кітайскія арэхі.
[Ад грэч. arachis — зелле.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛІЧЫ́ ЛЬНІКІ ,
прылада для арыфм. вылічэнняў (складання і аднімання). Маюць прамавугольную раму з папярочнымі пруткамі з рухомымі круглымі костачкамі. Выкарыстоўваюцца для простай лічыльнай работы і як наглядны дапаможнік.
Кожны пруток з 10 костачкамі адыгрывае ролю дзесятковага разраду ліку. Першакрыніцай Л. з’яўляецца т. зв. дашчанае лічэнне, якое ўзнікла ў Расіі ў 16 ст. З пераходам да арабскіх лічбаў у канцы 17 — пач. 18 ст. Л. набылі сучасны выгляд з захаваннем аднаго няпоўнага раду. Кітайскія Л. (суан-пан), якімі карыстаюцца таксама ў Індакітаі і Японіі, захавалі свой стараж. выгляд с падлікам адзінак у кожным разрадзе па 5, а затым пяцёркамі. Гл. таксама Абак .
Лічыльнікі : а — сучасныя; б — дашчанае лічэнне (паводле чарцяжа 17 ст. ); в — суанпан (кітайскія лічыльнікі).
т. 9, с. 329
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
іеро́ гліф , ‑а, м.
1. Фігурны знак у сістэме ідэаграфічнага пісьма, які абазначае цэлае паняцце, склад або гук. Кітайскія іерогліфы. Егіпецкія іерогліфы.
2. толькі мн. ; перан. (іеро́ гліфы , ‑аў ). Пра незразумелае пісьмо, неразборлівы почырк.
[Ад грэч. hieros — свяшчэнны і glyphe — разьба.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіта́ йскі , ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да Кітая, кітайцаў, належыць ім. Кітайскія рабочыя. Кітайская мова.
2. Як састаўная частка некаторых батанічных і заалагічных назваў. Кітайская рыбка. Кітайская ружа.
•••
Кітайская грамата гл. грамата.
Кітайская сцяна гл. сцяна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Schá ttenspiel n
1) тэа́ тр це́ няў; кіта́ йскія це́ ні
2) фантасмаго́ рыя
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
