star
[stɑ:r]
1.
n.
1) зо́рка f.
2) зо́рка, славу́тасьць f.
a motion-picture star — кіназо́рка
3) лёс -у m., до́ля f., кон -у m.
2.
v.t.
1) адзнача́ць зо́ркаю (сло́вы тэ́ксту)
2) ады́грываць вяду́чую ро́лю, быць зо́ркай
She has starred in many motion pictures — Яна́ ігра́ла гало́ўныя ро́лі ў шмат які́х фільмах
3.
adj.
вяду́чы, выда́тны
a star performer — вяду́чы акто́р
•
- he saw stars
- thank one’s lucky stars
- North Star
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gwiazda
gwiazd|a
ж.
1. зорка;
2. перан. зорка; шчасце; лёс;
wierzyć w swą ~ę — верыць у свой лёс (у сваю зорку);
3. перан. зорка; знакамітасць;
~a filmowa — кіназорка;
typ spod ciemnej ~y разм. падазроная (цёмная) асоба;
~a przewodnia — пуцяводная зорка;
~a morska заал. марская зорка;
chodzić z ~ą — калядаваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)