Конюх І. В. 10/544, 544—545 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Конюх У. С. 5/534; 6/58, 63; 7/280; 12/452

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

stableman [ˈsteɪblmən] n. (pl. -men) ко́нюх

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

groom​1 [gru:m] n.

1. жані́х

2. грум, ко́нюх

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ро́йтаннік ’конюх, канавод’ (Гарб.), ст.-бел. ройтиникъ, ройтыникъ ’конюх’ (1526 г.) < літ. raĩtininkas (Булыка, Лекс. запазыч., 91). Гл. таксама райціннікі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лоша́дник разг. ко́нюх, -ха м.; (любитель лошадей) ама́тар да ко́ней.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Pférdewärter m -s, - ко́нюх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

koniuch

м. уст. конюх

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Новікаў Ф. (конюх) 6/325

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Pférdeknecht m -(e)s, -e ко́нюх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)