equine [ˈekwaɪn] adj. fml ко́нскі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

horse chestnut [ˌhɔ:sˈtʃesnʌt] n. bot. кашта́н ко́нскі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ponytail [ˈpəʊniˌteɪl] n. жано́чая прычо́ска «ко́нскі хвост»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГО́РКІ КАШТА́Н,

гл. Конскі каштан.

т. 5, с. 361

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ту́пат, -у, М -паце, м.

Стук, шум ад удараў ног аб цвёрдую паверхню чаго-н. пры хадзьбе, бегу і пад., а таксама самі такія ўдары.

Чуўся конскі т.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ко́нский ко́нскі;

ко́нские испыта́ния ко́нскія выпрабава́нні;

ко́нское поголо́вье ко́нскае пагало́ўе.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лошади́ный ко́нскі;

лошади́ная си́ла техн. ко́нская сі́ла;

◊

лошади́ная до́за ко́нская до́за;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Rósshaar n -s, -e ко́нскі во́лас

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

капы́т м. Huf m -(e)s, -e;

ко́нскі капы́т Pférdehuf m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ЛІГАТУ́РА ў медыцыне,

нітка, завязаная вакол крывяноснага, лімфатычнага сасуда ці інш. трубчастых органаў для спынення кровацячэння ці яго папярэджвання, злучэння органаў і тканак. Выкарыстоўваюць шоўк, кетгут, лаўсан, капрон, конскі волас і інш.

т. 9, с. 247

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)