картава́цца несов., страд., разг. тасова́ться, см. картава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Картэ́ўнік ’карцёжнік’ (Гарэц., Др.-Падб.), да картаваць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Карцёж ’азартная і зацяжная гульня ў карты’ (ТСБМ), да карта1 (гл.) і картаваць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

card

I [kɑ:rd]

1.

n.

1) ка́ртка f.

postal card — пашто́вая ка́ртка, пашто́ўка f.; Christmas card каля́дная пашто́ўка

birthday card — віншава́льная пашто́ўка з днём наро́дзінаў

2) ка́рта для гульні́

2.

v.t.

раздава́ць ка́рты, картава́ць

- card up one’s sleeve

- cards

- hold all the cards

- in the cards

- put one’s cards on the table

II [kɑ:rd]

1.

n.

драцяна́я шчо́тка для часа́ньня лёну, во́ўны, часа́лка f.

2.

v.t.

часа́ць (лён, во́ўну)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)