contestant [kənˈtestənt] n.

1. удзе́льнік спабо́рніцтва

2. канкурэ́нт, сапе́рнік, праці́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ІНКА́ТА, Партыя свабоды Інката,

палітычная партыя ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы. Створана ў 1975 як грамадска-культ. арг-цыя зулусаў. Да 1990 наз. Рух Інката (Inkhata inkululeko ye sizwe — Рух культурнага вызвалення нацыі). Змагалася з апартэідам, пасля яго скасавання — гал. паліт. канкурэнт Афрыканскага нацыянальнага кангрэса. На выбарах 1994 І. заваявала 10,5% галасоў выбаршчыкаў.

т. 7, с. 260

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Спабо́рнік ‘сапернік, канкурэнт, прэтэндэнт’ (ТСБМ, Ласт.). Аўтарства слова прыпісваецца Ластоўскаму, гл. Пацюпа ў Станкевіч, Язык, 1160. Відаць ад спаборніцтва ‘саперніцтва, змаганне, барацьба’, што з’яўляецца калькай рус. соревнование ‘тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Wttbewerber m -s, -

1) удзе́льнік спабо́рніцтваў [ко́нкурсу]

2) канкурэ́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

contestant

[kənˈtestənt]

n.

спабо́рнік -а m.; канкурэ́нтm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

competitor

[kəmˈpetətər]

n.

спаду́жнік, спабо́рнік -а m.; канкурэ́нтm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

konkurent

м.

1. канкурэнт;

2. уст. жаніх (які сватаецца)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rival1 [ˈraɪvl] n. сапе́рнік; сапе́рніца; канкурэ́нт; канкурэ́нтка;

business rivals канкурэ́нты ў бі́знесе;

without a rival які́ не ма́е сапе́рнікаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сапе́рнік м. Rivale [-´vɑ:-] m -n, -n; Konkurrnt m -en, -en (канкурэнт);

не мець сапе́рнікаў ußer Konkurrnz stehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

concurrent

[kənˈkɜ:rənt]

1.

adj.

1) супада́льны, аднача́сны

2) спрыя́льны

3) Geom. які́я сыхо́дзяцца ў адны́м пу́нкце

4) зго́дны (у пагля́дзе)

2.

n.

1) аднача́сная падзе́я

2) канкурэ́нтm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)