Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
canary[kəˈneəri]n.
1.канарэ́йка
2.я́рка-жо́ўты ко́лер
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кена́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Разм.Канарэйка-самка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ке́нарпрост.канарэ́йка-саме́ц, ке́нар, -ра м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ке́нар ’канарэйка-самец’ (ТСБМ). Да канарэйка (а > е пад націскам) ’птушка з Канарскіх астравоў’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ке́нар, ‑а, м.
Разм.Канарэйка-самец. Прыціхлі ў адной клетцы кенар з канарэйкай, а ў другой — шчыглы.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЭКАРАТЫ́ЎНЫЯ ПТУ́ШКІ,
птушкі, якіх трымаюць у няволі з эстэт. і пазнавальнымі мэтамі. Яны пераважна маюць яркую афарбоўку, прыгожа спяваюць або лётаюць; у няволі не трацяць здольнасці да размнажэння. Радзіма большасці Д.п. — тропікі і субтропікі. На Беларусі найб. пашыраны канарэйкі, папугаі, ткачы і дэкар. галубы (паўліны, дутышы, якабіны, турманы, чайкі). Як дэкар. трымаюць таксама некат. птушак мясц. фауны: аўсянак, берасцянак, валасянак, заранак, крыжадзюбаў, чыжоў, шчыглоў, драздоў і інш.
