адміністрацы́йна-кама́ндны администрати́вно-кома́ндный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПУНКТ КАМА́НДНЫ,

месца, з якога ажыццяўляецца кіраўніцтва войскамі ў час падрыхтоўкі і ў ходзе ваен. дзеянняў. У часцях, злучэннях і аб’яднаннях звычайна ствараюцца П.к.; асн., перадавыя і запасныя, рухомыя і стацыянарныя, паветр., наземныя і падземныя (у залежнасці ад прызначэння, роду і віду войск). Адным з элементаў П.к. з’яўляецца назіральны пункт. Ва ўзбр. сілах шэрагу дзяржаў, у т. л. Беларусі, на П.к. могуць размяшчацца разлікі (ВПС, ППА і інш.), якія нясуць баявое дзяжурства.

т. 13, с. 123

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

генералітэ́т, -у, М -та́це, м., зб.

Генералы, вышэйшы камандны склад арміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ли́чно-кома́ндный спорт. асабо́ва-кама́ндны;

ли́чно-кома́ндный чемпиона́т асабо́ва-кама́ндны чэмпіяна́т.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кома́ндный в разн. знач. кама́ндны;

кома́ндный соста́в кама́ндны саста́ў;

кома́ндные высо́ты кама́ндныя вышы́ні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

камсаста́ў, ‑таву, м.

Камандны састаў. Камсастаў палка. Малодшы камсастаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

генералітэ́т, ‑у, М ‑тэце, м.

Вышэйшы камандны састаў арміі; генералы.

[Ням. Generalität.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вае́ншчына ’камандны састаў рэакцыйных армій’ (КТС). З рус. военщина.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ПУНКТ (ад лац. punctum кропка),

1) месца, якое прызначана для пэўных мэт, напр., населены П., камандны П. (гл. Пункт камандны).

2) Асобны раздзел, параграф якога-н. тэксту, які абазначаецца лічбай або літарай.

3) Момант, перыяд у развіцці падзей, дзеяння, напр., кульмінацыйны П.

4) Тэмпературная мяжа, пры якой рэчыва змяняе свой стан, напр., П. кіпення, П. плаўлення.

т. 13, с. 123

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

камсаста́ў, -та́ву м., воен. (кама́ндны саста́ў) комсоста́в (кома́ндный соста́в)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)