эма́ль ж., в разн. знач. эма́ль;

жэто́н з ~ллю — жето́н с эма́лью;

кале́кцыя ~лей — колле́кция эма́лей;

зубна́я э.анат. зубна́я эма́ль

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

filling [ˈfɪlɪŋ] n.

1. напаўне́нне; начы́нка, фарш

2. пло́мба (зубная)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

А́МІ (Ammi),

род кветкавых раслін сям. сельдэрэевых. Каля 6 відаў. Пашыраны пераважна ў Міжземнамор’і. Амі зубная (A. visnaga) і вялікая (A. majus) культывуюцца на Каўказе, паўд. Украіне і ў Малдове. Інтрадукаваны ў Цэнтр. бат. сад АН Беларусі.

Адна- або двухгадовыя травяністыя расліны з галінастым голым баразнаватым сцяблом выш. 50—80 см. Лісце складанаперыстарассечанае. Кветкі дробныя белыя ў складаных парасоніках. Плод — двухсямянка; мае эфірны алей, келін, віснагін, ізапімпінелін, бергаптэн і інш. біял. актыўныя рэчывы, якія выкарыстоўваюцца пры каранарнай недастатковасці, бранхіяльнай астме, коклюшы, як спазмалітычныя сродкі; прэпарат аміфурын — для лячэння віціліга і кругападобнай лысасці. Харчовыя (ужываюцца карані), меданосныя, вострапрыпраўныя і эфіраалейныя расліны.

Амі зубная.

т. 1, с. 316

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

toothbrush

[ˈtu:Өbrʌʃ]

n.

зубна́я шчо́тка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

toothpaste

[ˈtu:Өpeɪst]

n.

зубна́я па́ста

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dentifrice

[ˈdentəfrɪs]

n.

зубна́я па́ста, зубны́ парашо́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

szkliwo

н. зубная эмаль

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Zhnbürste f -, -n зубна́я шчо́тка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zhncreme [-kre:m] f -, -n зубна́я па́ста

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zhnhöhle f -, -n зубна́я по́ласць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)