annihilation [əˌnaɪəˈleɪʃn] n. анігіля́цыя; знішчэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

чалавеказабо́йства, ‑а, н.

Забойства, знішчэнне людзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вандалі́зм, ‑у, м.

Няшчаднае разбурэнне, знішчэнне помнікаў культуры, мастацтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэратыза́цыя, ‑і, ж.

Сукупнасць мер, накіраваных на знішчэнне грызуноў.

[Фр. dératisation.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самавынішчэ́нне, ‑я, н.

Знішчэнне саміх сябе або адзін аднаго.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гі́бель, -і, ж.

1. Знішчэнне, разбурэнне, смерць (пры катастрофе, стыхійным бедстве і пад.).

Г. касмічнага карабля.

2. чаго. Незлічонае мноства, вялікая колькасць (разм.).

Летам г. работы ў сялян.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

патра́ва, -ы, ж.

1. Знішчэнне, псаванне пасеваў, траў жывёлай.

Ахова азімых пасеваў ад патравы.

2. Страва, яда.

З салам і жук п. (з нар.).

|| прым. патра́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэзадара́цыя, ‑і, ж.

Знішчэнне дрэннага паху з дапамогай хімічных рэчываў.

[Ад фр. dés — ад‑, раз- і лац. odoratio — пах.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ruination [ˌru:ɪˈneɪʃn] n. fml знішчэ́нне, (па)гі́бель; по́ўнае разарэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

demolition [ˌdeməˈlɪʃn] n.

1. разбурэ́нне; знішчэ́нне

2. знос (будынка)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)