змы́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад змыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змы́ты в разн. знач. смы́тый; сости́ранный; см. змыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаласка́ць, -лашчу́, -ло́шчаш, -ло́шча; -лашчы́; -ласка́ны; зак., каго-што.

Абмыць, змыць бруд і пад.

Спалошча дождж зямлю.

|| незак. спало́скваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. спало́скванне, -я, н. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

wash down

а) змыць

б) запіва́ць е́жу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

змыў, змыву, м.

Дзеянне паводле дзеясл. змываць — змыць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змы́ўка, ‑і, ДМ змыўцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. змываць — змыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́мыцца, ‑мыюся, ‑мыешся, ‑мыецца; зак.

Змыць з сябе пыл, бруд; памыцца. Вымыцца ў лазні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zmyć

зак.

1. змыць;

zmyć brud — змыць бруд;

zmyć hańbę — змыць ганьбу;

2. вымыць;

zmyć naczynia — вымыць посуд;

zmyć głowę — намыліць шыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

состира́ть сов., разг.

1. (отстирать) змыць, адмы́ць;

2. (повредить при стирке) пасціра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. змываць — змыць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. змывацца — змыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)