змо́ршчаны

1. намо́рщенный, смо́рщенный;

2. смо́рщенный;

1, 2 см. змо́ршчыць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

съёжить сов.

1. (скорчить) ску́рчыць, сагну́ць;

2. (скорчить, сжать) ску́рчыць, сагну́ць; сці́снуць;

3. (сморщить) змо́ршчыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змо́ршчваць несов.

1. (лоб, брови) мо́рщить, смо́рщивать;

2. смо́рщивать;

1, 2 см. змо́ршчыць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rümpfen:

die Náse ~ змо́ршчыць нос: перан. вы́казаць пага́рду да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zmarszczyć

зак.

1. зморшчыць;

zmarszczyć brwi — насупіць бровы;

2. зрабіць зборкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

памо́ршчыцца, ‑шчуся, ‑шчышся, ‑шчыцца; зак.

1. Зморшчыць твар, зрабіць грымасу (нездавальнення, агіды, напружання і пад.). Інжынер прыўзняў галаву, паморшчыўся, быццам у яго ад крыку забалела галава. Асіпенка. Гуз паморшчыўся — ён абдзёр спіну і плячо, калі лез пад нары. Шашкоў.

2. Пакрыцца маршчынамі, складкамі. Прытухнуць ад слёз ясны вочы, Завяне, паморшчыцца твар. Купала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

corrugate

1. [ˈkɔrəgeɪt]

v.

змо́ршчваць (-ца), змо́ршчыць (-ца); гафры́раваць, фалдава́ць (-ца)

2. [ˈkɔrəgət]

adj.

змо́ршчаны, гафры́раваны, пафалдава́ны; ры́флены

corrugated iron — ры́фленае жале́за

corrugated paper — ры́фленая папе́ра, ры́флены кардо́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

змо́ршчаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад зморшчыць.

2. у знач. прым. Пакрыты маршчынамі. Твар .. [бабкі] быў маленькі, зморшчаны, губы западалі ў рот, і гаварыла яна неяк мякка, нібы словы зліпаліся адно з адным. Скрыган. // З маршчыністым тварам. І хоць гэтай бяззубай, зморшчанай, як стары засушаны грыб, пляткарцы ніхто не верыў, але званіцу не бурылі. Ваданосаў.

3. у знач. прым. Пакарабачаны, пакрыты складкамі. [Да вады] прыліпала зморшчанае лісце. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змо́ршчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

1. Сабрацца ў маршчыны, складкі. Твар зморшчыўся. □ Адам прыплюшчыў вочы, і ў яго зморшчыўся лоб. Чорны.

2. Зморшчыць твар, скрывіцца ад чаго‑н. непрыемнага. Ваўчок зморшчыўся, як моршчыўся заўсёды, калі размова заходзіла пра новую і клапатлівую справу. Хадкевіч. Алік толькі паспытаў суп і зморшчыўся. Ваданосаў.

3. Заўчасна пахудзець, пастарэць, усохнуць (ад гора, нялёгкага жыцця). Паліт, калі ад’язджаў [у Амерыку], быў кучаравы, стройны дзяцюк, а вярнуўся лысы, як той бубен. Згорбіўся, зморшчыўся Паліт. Бялевіч.

4. Пакрыцца складкамі, няроўнасцямі; пакарабаціцца, усохнуцца. Грыбы зморшчыліся так, што нават не было чаго есці. Маўр. [Яблыня] раптоўна пачала чэзнуць, вянуць. Лісточкі і пялёсткі зморшчыліся. М. Ткачоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Náse f -, -n

1) нос;

sich (D) die ~ schnáuzen [pútzen, schnéuzen] вы́смаркацца;

die ~ rümpfen [zíehen*] змо́ршчыць нос, скрыві́ць нездаво́леную мі́ну;

an der ~ herúmführen вадзі́ць за нос;

séine ~ in álles hinéinstecken усю́ды со́ваць свой нос;

ich hábe die ~ voll мне надаку́чыла

2) нюх, чуццё;

éine gúte [féine] ~ háben мець до́бры [то́нкі] нюх

3) тэх. вы́ступ, шып;

◊

er sieht nicht wéiter, als séine ~ reicht ён не ба́чыць дале́й, як кане́ц но́са свайго́;

die ~ hoch [in die Höhe] trágen* мець му́хі ў но́се; дзе́рці хо́хлікі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)