bark​4 [bɑ:k] v.

1. наро́шчваць кару́; пакрыва́цца каро́й (пра дрэва)

2. здзіра́ць кару́

3. здзіра́ць ску́ру

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сцара́пывать несов., разг. здзіра́ць; (счищать) саскраба́ць, саскрэ́бваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

flay [fleɪ] v.

1. здзіра́ць ску́ру

2. fml рэ́зка крытыкава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

совлека́ть несов., уст. сця́гваць, зрыва́ць, здзіра́ць; см. совле́чь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

саскраба́ць, саскрэ́бці ábschaben vt, ábkratzen vt (здзіраць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zdrapywać

незак. здзіраць; сашкрабаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

abrade [əˈbreɪd] v.

1. здзіра́ць; здзіра́цца (пра скуру, паверхню чаго-н.); шарава́ць

2. tech. абдзіра́ць, шліфава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Карава́ць ’здзіраць кару’ (Шат., Выг.). Гл. кара.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

экскарыя́цыя

(ад лац. excoriare = здзіраць скуру)

паверхневы дэфект скуры, які ўтвараецца ў выніку расчэсвання, пры механічных пашкоджаннях і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

счёсывать несов.

1. (снимать чесанием) счэ́сваць;

2. (обрабатывать чесанием) часа́ць;

3. (сдирать) разг. здзіра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)