збіра́льніца, ‑ы, ж.

Жан. да збіральнік (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бібліяфі́л, ‑а, м.

Аматар, знаўца, збіральнік кніг, асабліва каштоўных і рэдкіх выданняў.

[Ад грэч. biblíon — кніга і philos — люблю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

herbalist [ˈhɜ:bəlɪst] n. збіра́льнік траў; зна́ўца траў; ле́кар, які́ лечыць тра́вамі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нумізма́т, ‑а, М ‑маце, м.

Спецыяліст, які займаецца нумізматыкай; збіральнік старажытных манет і медалёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zbieracz

м. збіральнік; калекцыянер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

magpie [ˈmægpaɪ] n.

1. zool. саро́ка

2. infml збіра́льнік; збіра́льніца ўсяля́кага хла́му; «барахо́льшчык»; «барахо́льшчыца»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

антыква́р, ‑а, м.

1. Прадавец антыкварных прадметаў.

2. Уст. Аматар і збіральнік прадметаў старажытнага мастацтва, старых і рэдкіх кніг і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Raritätensammler m -s, - збіра́льнік рэ́дкіх рэ́чаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Чумакоў А. (збіральнік фальклору) 7/308

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АНТЫКВА́Р (ад лац. antiquarius аматар, знаўца старажытнасцяў),

збіральнік і прадавец стараж. прадметаў, твораў мастацтва, рэдкіх кніг і інш. рэчаў.

т. 1, с. 397

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)