неафіцы́йны, -ая, -ае.
Які не мае афіцыйнага значэння.
Н. прыём.
Неафіцыйная сустрэча.
Неафіцыйная заява.
|| наз. неафіцы́йнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
і́скавы юр. исково́й;
~вая зая́ва — исково́е заявле́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зая́ўка, -і, ДМ -я́ўцы, мн. -і, -я́вак, ж.
1. Заява аб сваіх правах або аб атрыманні правоў на што-н.
З. на агародна-садовы ўчастак.
2. Заява з указаннем на патрэбу ў чым-н. (у грашах, матэрыялах і пад.).
З. на будаўнічыя матэрыялы.
|| прым. зая́вачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДЭКЛАРА́ЦЫЯ (ад лац. declaratio абвяшчэнне),
1) заява аднаго або некалькіх урадаў, паліт. партый, міжнар. або грамадскіх арг-цый, якія даводзяць да ўсеагульнага ведама праграмны акт, важную міжнар. падзею, закон і да т.п.; урачыстае абвяшчэнне агульнапаліт. прынцыпаў.
2) Заява падаткаплацельшчыка і некат. катэгорый дзярж. служачых пра характар і памер даходаў, маёмаснае становішча.
3) Дакумент, які прыкладаецца да грашовых і каштоўных пакетаў, што пасылаюцца поштай за межы краіны.
4) Заява мытні ад асобы, якая перасякае граніцу, пра наяўнасць і колькасць у яе рэчаў, каштоўнасцей, валюты і інш.
т. 6, с. 338
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
іск, -у, м.
Зварот у суд з патрабаваннем аб абароне грамадзянскіх правоў (спец.).
Прад’явіць і.
|| прым. і́скавы, -ая, -ае.
Іскавая заява.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
праблематы́чны, -ая, -ае (кніжн.).
1. Яшчэ недаказаны, які з’яўляецца праблемай.
Праблематычнае меркаванне.
2. Малапраўдападобны, няпэўны.
Праблематычная заява.
|| наз. праблематы́чнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ву́сны², -ая, -ае.
Які вымаўляецца, не пісьмовы.
Вусная заява.
Вусная мова.
Вусная народная творчасць.
|| наз. ву́снасць, -і, ж. (спец.).
В. судовага разбору.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДЭЗАВУІ́РАВАННЕ (ад франц. désavouer адмаўляцца, выказваць неадабрэнне),
заява пра нязгоду з дзеяннямі сваёй даверанай асобы ці аб тым, што дадзеная асоба не ўпаўнаважана дзейнічаць ад імя заяўніка. У міжнар. праве — заява кіраўніка дзяржавы ці ўрада аб тым, што дыпламат. прадстаўнік або інш. афіц. асоба дзейнічала без адпаведнага даручэння ці з перавышэннем паўнамоцтваў.
т. 6, с. 325
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
верба́льны, -ая, -ае (кніжн.).
Вусны.
Вербальная заява.
○
Вербальная нота (спец.) — дыпламатычная нота без подпісу, якая прыраўноўваецца да вуснай заявы.
|| наз. верба́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выхва́льны, ‑ая, ‑ае.
Прасякнуты хвальбою. Выхвальны тон. Выхвальная заява.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)