zasmucać się

незак. засмучацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sadden

[ˈsædən]

1.

v.t.

засмуча́ць

2.

v.i.

засмуча́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sadden [ˈsædn] v. fml засмуча́ць; засмуча́цца; смуткава́ць, марко́ціцца;

a heart saddened with disappointment сэ́рца, зму́чанае расчарава́ннямі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

затума́ниваться

1. прям., перен. затума́ньвацца;

2. (печалиться, омрачаться) разг. засмуча́цца, засму́чвацца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bekümmern

1. vt засмуча́ць

2. ~, sich засмуча́цца, трыво́жыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

martwić się

martw|ić się

незак. засмучацца, непакоіцца, турбавацца;

~ić się czym — засмучацца чым;

nie martwić się ! — не турбуйся!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verdüstern vt

1.

1) азмро́чваць

2) аху́тваць

2. ~, sich пацямне́ць (пра неба); азмро́чвацца; засмуча́цца (пра позірк)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

смуткава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; незак.

1. Гараваць з прычыны чыёй‑н. смерці. Мы б хацелі, Каб чулі яны [загінуўшыя героі], Як смуткуе радзіма над імі! Броўка.

2. Перажываць смутак; сумаваць, журыцца. Сохне і смуткуе хлопец лета, Неспакой, трывога на душы: — Разлюбіла? Не, не веру ў гэта, Шле лісты і просіць: — Адкажы. Прануза. // Засмучацца, бедаваць. Думаючы пра ўсё гэта, Васіль хоць і смуткаваў у душы, што Усцю не застаў дома.., аднак іншы раз адчуваў задавальненне. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Печалава́нне ’апека’, печалава́цца ’клапаціцца’, печалаві́ты ’клапатлівы’ (Нас.), рус. печаловатый ’трохі сумны’, печаловать ’клапаціцца, апекавацца’, печаловаться ’тужыць; сумаваць’, ’скардзіцца’, польск. старое pieczołować ’апекавацца’, pieczolowanie (šią) ’клопат, апека’, ст.-польск. pieczołować, pieczałować (šią) ’дбаць, старацца, клапаціцца; непакоіцца, перажываць’, ст.-слав. печаловати сє ’хвалявацца, засмучацца’. Да прасл. pečalovali (są) < pečaliti (są) ’хвалявацца; клапаціцца’ < pečalь. параўн. ст.-слав. печаль ’мучэнне, пакуты; смутак; клопат’, ’неспакой, турбота, трывога’ < ранняе прасл. *pekēlь (Міклашыч, 234).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

помрача́ться ист.

1. зацямня́цца, захму́рвацца;

2. (о зрении) цьмяне́ць, слабе́ць; тра́ціцца;

3. перен. засмуча́цца; азмро́чвацца;

4. страд. зацямня́цца, захму́рвацца, азмро́чвацца; см. помрача́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)