удручи́ть сов. прыгне́сці; (опечалить) засмуці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засму́чаны і засмучо́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад засмуціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Амарко́ціць ’засмуціць’ (Нас.), амаркочаны ’засмучаны’ (Нас.). Гл. маркота.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cast down

а) апуска́ць (во́чы)

б) засмуці́ць, абезнадзе́іць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

strapić

зак. засмуціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zamartwić

зак. засмуціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zasmucić

зак. засмуціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

помрачи́ть сов.

1. зацямні́ць, захму́рыць;

2. перен. (опечалить) засмуці́ць, азмро́чыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сокруши́ть​II сов. (опечалить) засмуці́ць; (привести в отчаяние) прыве́сці ў ро́спач.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zafrasować

зак. занепакоіць; патрывожыць; засмуціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)