восполня́ть несов. папаўня́ць, запаўня́ць; дапаўня́ць; см. воспо́лнить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаўне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. запаўняць — запоўніць і стан паводле знач. дзеясл. запаўняцца — запоўніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

people​2 [ˈpi:pl] v. насяля́ць; запаўня́ць людзьмі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wypełniać

незак.

1. напаўняць; запаўняць;

wypełniać salę — запаўняць залу;

wypełniać kwiestionariusz — запаўняць анкету (апытальнік);

2. выконваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

справаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Службовая асоба, якая ведае канцылярскімі справамі. Леаніду паказалі школьныя журналы старэйшых класаў, справавод узяўся запаўняць анкету. Шахнавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запружа́ть несов.

1. зага́чваць, гаці́ць; запру́джваць;

2. перен. запаўня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запру́живать несов.

1. зага́чваць, гаці́ць; запру́джваць;

2. перен. запаўня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

éinfüllen vt запаўня́ць, напаўня́ць; засыпа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шпаклява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; незак., што (спец.).

Замазваць, запаўняць трэшчыны, шчыліны спецыяльным саставам перад паліроўкай, фарбаваннем.

Ш. сцены.

Ш. падлогу.

|| зак. зашпаклява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны.

|| наз. шпаклява́нне, -я, н. і шпаклёўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

|| прым. шпаклёвачны, -ая, -ае.

Шпаклёвачныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запаўне́нне ср.

1. заполне́ние, наполне́ние;

2. заполне́ние;

3. запру́живание;

4. восполне́ние;

1-4 см. запаўня́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)