пазандзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе.

Зак. да зандзіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зандзі́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зандзіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зандзіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зандзіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

probe​2 [prəʊb] v.

1. рассле́даваць

2. med. зандзі́раваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шчупе́ніць

‘зандзіраваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шчупе́ню шчупе́нім
2-я ас. шчупе́ніш шчупе́ніце
3-я ас. шчупе́ніць шчупе́няць
Прошлы час
м. шчупе́ніў шчупе́нілі
ж. шчупе́ніла
н. шчупе́ніла
Загадны лад
2-я ас. шчупе́нь шчупе́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шчупе́нячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прашчу́паць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.

1. што. Шчупаючы, выявіць, адчуць, праверыць.

П. пухліну.

2. перан., каго-што. Назіраючы, даследуючы, скласці сабе ўяўленне пра каго-, што-н. (разм.).

П. веды новага работніка.

П. глебу (тое, што і зандзіраваць глебу).

|| незак. прашчу́пваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. прашчу́пванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

soundings [ˈsaʊndɪŋz] n.

1. вымярэ́нні глыбіні́, зандзі́раванне;

underwater soundings падво́днае зандзі́раванне

2. pl. выве́дванне;

take soundings зандзі́раваць, нама́цваць (глебу)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sondíeren vt

1) мед. зандзі́раваць; дасле́даваць (зо́ндам)

2) вымяра́ць глыбіню́; разве́дваць (зямлю)

3) перан. нама́цваць, зандзі́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гле́ба, ‑ы, ж.

1. Верхні пласт зямлі, на якім вырастае расліннасць. // Такі пласт з пункту гледжання яго саставу, уласцівасцей і пад. Падзолістая глеба. Урадлівая глеба. Лёгкія глебы.

2. перан. Апора, аснова. Самакрытыка — тая здаровая глеба, на якой гадуецца і выхоўваецца новы чалавек. Колас.

•••

Засаленне глебы гл. засаленне.

Адчуць глебу пад нагамі гл. адчуць.

Выбіць глебу з-пад чыіх ног гл. выбіць.

Зандзіраваць глебу гл. зандзіраваць.

Расчысціць глебу для чаго гл. расчысціць.

Стаяць на цвёрдай глебе гл. стаяць.

Траціць глебу пад нагамі гл. траціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Sónde f -, -n зоны́ (у розн.знач.);

die ~ ánsetzen зандзі́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)