Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zamarznięty
[zamar-znięty] замерзлы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
frostbound
[ˈfrɔstboʊnd]
adj.
заме́рзлы(зямля́), скава́ны маро́зам (рэ́чка)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
мярзля́кЗамерзлы выступ гразі (Кір., Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Сяро́н, сярэ́н, сару́н, се́ран, се́рань ’шарпак, замерзлы зверху снег пасля адлігі’ (Мат. Гом.), сяру́н, шару́н (шеру́н) ’ранні сакавіцкі снег, па якім можна хадзіць не правальваючыся’ (Мядзв.), сярён, сіра́н ’замерзлы снег пасля адлігі’ (Бяльк.), сяра́н ’шарпак’ (Юрч.), се́рэн (сѣрэн) ’тс’ (Нас.). Параўн. укр.сере́н ’тс’, рус.серён, се́рен ’тс’, польск.śron ’іней, імжа’. Паводле Мацкевіч і Грынавяцкене (БЛ, 40, 54–55), формы з пачатковым с‑ з’яўляюцца архаізмамі, выціснутымі з цэнтральнай Беларусі формамі з пачатковым ш‑ (гл. шарон) пад уплывам літоўскага субстрату, што сумніўна, параўн. сяру́нь ’шарпак’ з тэрыторыі Літвы (шальч., Сл. ПЗБ) і пярэчанні Анікіна (Опыт, 275). Гл. се́ран.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
скарчане́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які азябнуў ад холаду; замерзлы. [Дзед] датыкаўся да шпалы скарчанелымі пальцамі, як граблямі.Пестрак.
2. Адубелы, застылы (пра труп). Калі ўзышло сонца,.. [Пацейчык] быў ужо скарчанелы, і мухі пачалі роіцца над яго страшным тварам.Чорны.// Адубелы; засохлы, закарэлы (пра рэчы). У курнай хаце мужык Падымаецца, .. Цягне лапці з палка Скарчанелыя.Купала.Цімох сядзеў на прыпеку. Выцягнуў з пячуркі скарчанелыя анучы, мяў іх і расціраў.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
frosty
[ˈfrɔsti]
adj.
1) маро́зны
2) заме́рзлы, пакры́ты лёдам (пра во́кны)
3) хало́дны (у пачу́цьцях, абыхо́джаньні), непрыя́зны
a frosty greeting — хало́днае прывіта́ньне
4) сівы́, пасіве́лы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
frozen
[ˈfroʊzən]
adj.
1) заме́рзлы(вада́, рака́)
2) памаро́жаны (трава́, бу́льба)
3) замаро́жаны (мя́са)
4) ве́льмі сьцюдзёны
5) Figur. хало́дны; бяз сэ́рца
a frozen stare — хало́дны по́зірк
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hard
[ˈhɑ:rd]1.
adj.
1) цьвярды́, цьвёрды, тугі́(ву́зел)
2) цяжкі́
a hard language to learn — цяжка́я для вывучэ́ньня мо́ва
a hard man to get on — цяжкі́ ў зно́сінах чалаве́к
a hard illness — цяжка́я хваро́ба
a hard winter — цяжка́я, суро́вая зіма́
3) стро́гі, бязьлі́тасны; цьвярды́(сэ́рца)
a hard master — стро́гі гаспада́р
4) непрые́мны, рэ́зкі
a hard face — непрые́мны твар
a hard laugh — рэ́зкі сьмех
5) стара́нны, шчы́ры (працаўні́к)
6) Phon. цьвёрды (зы́чны)
2.
adv.
1) цьвёрда, мо́цна
hard frozen — мо́цна заме́рзлы(рака́)
2) ця́жка
to breathe hard — ця́жка ды́хаць
3) насі́лу, зь ця́жкасьцю
4) мо́цна
to hit hard — мо́цна ўда́рыць
5) блі́зка
The house stands hard by the bridge — Дом стаі́ць блі́зка да мо́ста
•
- be hard put
- be hard up
- hard and fast
- hard of hearing
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)