зале́чвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да залячыцца.

2. Зал. да залечваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áuskurieren vt выле́чваць, зале́чваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

загая́ць

‘залечваць каго-небудзь, што-небудзь; супакойваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. загая́ю загая́ем
2-я ас. загая́еш загая́еце
3-я ас. загая́е загая́юць
Прошлы час
м. загая́ў загая́лі
ж. загая́ла
н. загая́ла
Загадны лад
2-я ас. загая́й загая́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час загая́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зале́чвацца несов.

1. зале́чиваться; см. залячы́цца;

2. страд. зале́чиваться; заживля́ться; см. зале́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залячы́ць гл. залечваць;

◊

залячы́ць ра́ны вайны́ die Wúnden des Kríeges héilen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

heal [hi:l] v.

1. (up) лячы́ць, зале́чваць; заго́йваць; заго́йвацца

2. : heal smb. (of smth.) fml выле́чваць каго́-н. (ад чаго́-н.); супако́йваць, суціша́ць каго́-н.

3. пакла́сці кане́ц чаму́-н.; пале́гчыць што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гаі́ць, гаю, гоіш, гоіць; незак., што.

Залечваць якое‑н. пашкоджанне на целе. Гаіць рану. // Быць сродкам лячэння, мець лекавыя якасці. Многія травы гояць раны. // перан. Супакойваць, сцішаць душэўны боль, пачуццё крыўды і пад. Пацалункі твае Ап’янялі мяне І гаілі душэўныя раны. Журба. Час — надзейны сродак ад усялякага гора. Ён і слёзы высушвае і раны гоіць. Гроднеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)