ука́тыватьII несов. (к укати́ть)

1. (угонять, катя) каці́ць; (выкачивать) выко́чваць; (откачивать) адко́чваць; (куда-л.) зако́чваць;

2. (уезжать) разг. е́хаць; (выезжать) выязджа́ць; (отъезжать) ад’язджа́ць; (куда-л.) заязджа́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зако́чвацца несов.

1. в разн. знач. зака́тываться; (оказываться внутри чего-л. — ещё) вка́тываться; (удаляться, исчезать куда-л.) ука́тываться; см. закаці́цца;

2. страд. зака́тываться; вка́тываться; ука́тываться; см. зако́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zataczać

незак.

1. каціць; закочваць;

2. паварочваць;

3. апісваць;

zataczać koło (krąg) — апісваць круг;

zataczać wzrokiem — аглядацца наўкола

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)