лясэ́

(фр. lacé, ад ням. Lesezeichen = закладка)

стужачка-закладка, звычайна шаўковая, якая прыклейваецца да верхняй часткі кніжнага блока.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bookmark

[ˈbʊkmɑ:rk]

n.

закла́дка f. (у кні́зе)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bombing [ˈbɒmɪŋ] n.

1. бамбёжка

2. бомбакіда́нне; закла́дка бо́мбаў (замаруджанага дзеяння)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

запрага́нне ср. (действие) запря́жка ж., запряга́ние, впряга́ние; закла́дка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закла́дзіны, -н ед. нет, разг. закла́дка ж. (зда́ния и т.п.)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

marker [ˈmɑ:kə] n.

1. ме́тка; вяха́

2. паказа́льнік

3. закла́дка (у кнізе)

4. маркёр

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

закла́дванне ср. закла́дывание, закла́дка ж.; заде́лка ж.; заде́лывание; см. закла́дваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ла́стка ’закладка на хустцы’ (лаг., Жд. 2). Перанос паводле падабенства с ла́стка ’ластаўка’. Да ластаўка 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Kíellegung f -, -en закла́дка су́дна (на стапелі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

АРХАЛА́КСІС (ад грэч. archē пачатак + allaxis змена),

адзін са спосабаў эвалюцыі, пры якім змена першапачатковай закладкі органа адбываецца на ранняй стадыі эмбрыягенезу і мяняе ўвесь далейшы ход яго развіцця. Тэрмін увёў рус. вучоны А.М.Северцаў (1910) у сваёй тэорыі філэмбрыягенезу. Пры архалаксісе адбываецца адносна буйная скачкападобная змена будовы органаў і ўзнікаюць новыя органы, якіх не было ў продкаў. Па тыпе архалаксісу, напр., развіваецца закладка валасоў у зародкаў млекакормячых (інакш, чым плакоідная луска ў рыб або рагавая ў паўзуноў).

т. 1, с. 517

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)