загардзе́ць

‘заганарыцца’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. загардзе́ю загардзе́ем
2-я ас. загардзе́еш загардзе́еце
3-я ас. загардзе́е загардзе́юць
Прошлы час
м. загардзе́ў загардзе́лі
ж. загардзе́ла
н. загардзе́ла
Загадны лад
2-я ас. загардзе́й загардзе́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час загардзе́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зазна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Заганарыцца, заважнічаць. — Зазнаўся, браце, зазнаўся. Гэта ж за гэтулькі часу ні разу не зайсці. Сергіевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zadufać się

зак. заганарыцца; зазнацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Расшышэ́ць ’разбагацець і заганарыцца’ (лаг., Гіл.), ратшышэ́ць ’распусціцца’ (віл., Нар. сл.), ’раздурэцца’ (леп., ЖНС). Няясна; параўн. шы́шланне ’маёмасць’ (Касп.), гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вознести́сь

1. высок. узня́цца; узне́сціся;

2. (стать заносчивым) прост. заганары́цца, зафанабэ́рыцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

занести́сь сов., разг.

1. (загордиться) заганары́цца, пача́ць задава́цца;

2. (увлечься) захапі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

возмечта́ть сов.

1. (начать мечтать) пача́ць ма́рыць;

2. прост., уст. (возомнить) зазна́цца, заганары́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узно́сіцца

1. высок. (падняцца ўгару) sich empórschwingen*, sich áufschwingen*; empórragen vi (über A) (узвышацца);

2. разм. (заганарыцца) sich (D) viel éinbilden, sich brüsten, stolz [hochmütig] sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

возомни́ть сов., разг.

1. (о себе) зазна́цца, зафанабэ́рыцца, заганары́цца;

2. (представить) уяві́ць (сабе́);

он возомни́л, что всё зна́ет ён уяві́ў сабе́, што ўсё ве́дае.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stolz

1. a го́рды;

auf j-n, auf etw. (A) ~ sein ганары́цца кім-н., чым-н.;

durch etw. (A) ~ wérden заганары́цца чым-н.;

~e Erfólge вялі́кія дасягне́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)