незразуме́лы, -ая, -ае.

1. Такі, які цяжка, немагчыма зразумець.

Незразумелыя словы.

2. Загадкавы, дзіўны.

Незразумелая трывога.

|| наз. незразуме́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тае́мны, -ая, -ае.

1. Схаваны, невядомы, непрыкметны для іншых.

2. Загадкавы, невядомы, акружаны тайнай.

3. У якім схавана тайна.

|| наз. тае́мнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

патае́мны, -ая, -ае.

1. Скрыты ад іншых; сакрэтны.

Патаемнае месца.

Патаемная размова.

2. Загадкавы, таямнічы.

У іх дзеяннях было нешта патаемнае.

|| наз. патае́мнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

inscrutable [ɪnˈskru:təbl] adj. незразуме́лы, зага́дкавы;

inscrutable mystery неспасці́жная таямні́ца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зага́дкава прысл. гл. загадкавы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

непостижи́мый неспасці́жны, недасту́пны (ро́зуму); (непонятный) незразуме́лы; (загадочный) зага́дкавы, дзі́ўны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

baffling [ˈbæflɪŋ] adj.

1. ця́жкі, цяжкі́; з перашко́дай

2. незразуме́лы, зага́дкавы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

энігматы́чны

(ад гр. ainigma, -atos = загадка)

незразумелы, загадкавы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

zagadkowy

загадкавы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sfinksowy

sfinksow|y

загадкавы;

odpowiedź ~a — загадкавы адказ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)