Загад № 1 выканкома Мінскага Савета 3/256; 4/467; 7/249

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

марш², выкл.

1. Каманда, загад рухацца ў страі.

Шагам м.! 2. Ужыв. як загад выйсці, пайсці куды-н. М. адсюль!

Да дому м.!

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зага́дны, -ая, -ае.

Які выражае загад.

З. жэст.

○

Загадны лад — у граматыцы: форма дзеяслова, якая выражае загад, просьбу, чыю-н. волю.

|| наз. зага́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распараджэ́нне, -я, н.

1. гл. распарадзіцца.

2. мн. -і, -яў. Загад, пастанова.

Аддаць р.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

катэгары́чны, -ая, -ае.

Безумоўны, рашучы, які не дапускае пярэчанняў.

К. загад.

Катэгарычнае патрабаванне.

Катэгарычная думка.

К. адказ.

|| наз. катэгары́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прадпіса́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

1. Пісьмовае распараджэнне, загад (афіц.).

Тэрміновае п.

2. Указанне захоўваць што-н. (кніжн.).

П. ўрача.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

указа́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

1. гл. указаць.

2. Службовае распараджэнне, загад; настаўленне, парада, што і як трэба рабіць.

Метадычныя ўказанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каманда,

вусны загад; вайсковая арганізацыя ад 3 чалавек.

т. 7, с. 502

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

прика́з

1. (распоряжение) зага́д, -ду м.;

испо́лнить прика́з вы́канаць зага́д;

2. ист. прыка́з, -за м.;

Посо́льский прика́з Пасо́льскі прыка́з.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

імператы́ў, -ты́ва, м.

1. кніжн. Катэгарычнае патрабаванне, загад.

Этычны і.

2. У граматыцы: тое, што і загадны лад.

|| прым. імператы́ўны, -ая, -ае.

Імператыўная форма дзеяслова.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)