дыяфра́гма

(гр. diaphragma = перагародка)

1) мышачная перагародка, якая аддзяляе грудную поласць ад брушной;

2) святлонепранікальная перагародка ў аптычных прыборах з адтулінай для прапускання пучка прамянёў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

диафра́гма анат., физ. дыяфра́гма, -мы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГРУДАБРУ́ШНАЯ ПЕРАПО́НА,

гл. Дыяфрагма.

т. 5, с. 453

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

diaphragm

[ˈdaɪəfræm]

n.

дыяфра́гма, мэмбра́на, перагаро́дка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Грудабрушная перапона, гл. Дыяфрагма

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

diafragma

ж. дыяфрагма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przysłona

ж. фот. дыяфрагма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przepona

ж. тэх., анат. дыяфрагма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дыяфрагмава́ць

(ад дыяфрагма)

змяняць дыяметр дзеючай адтуліны аб’ектыва з дапамогай дыяфрагмы 2.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Zwérchfell n -(e)s, -e анат. дыяфра́гма

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)