Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
teach-in[ˈti:tʃɪn]n. «тыч-ін», ды́спут-семіна́р;
hold a teach-in право́дзіць ды́спут-семіна́р
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дыспутава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак.
Весці дыспут, удзельнічаць у дыспуце; спрачацца. Дыспутаваць з таварышамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
controvert
[ˈkɑ:ntrəvɜ:rt]
v.
1) спрача́цца; пярэ́чыць; супро́цьста́віцца
2) дыскутава́ць, ве́сьці дыспу́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dyskurs
м.кніжн. размова; гутарка; дыспут
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dysputa
ж.уст.дыспут; дыскусія, палеміка, спрэчка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дыспутава́ць
(лац. disputare = разважаць, спрачацца)
весці дыспут, удзельнічаць у спрэчцы па навуковых, літаратурных і іншых важных у грамадскіх адносінах пытаннях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ДЗЯМА́РЫН (Аляксандр Міхайлавіч) (н. 15.3.1938, г. Багародск Ніжагародскай вобл., Расія),
бел. графік. Скончыў Бел.тэатр.-маст.ін-т (1966), выкладаў у ім (1969—78). Арыгінальнасцю кампазіцыі, тонкім адчуваннем псіхалогіі вобразаў вылучаюцца серыі станковых работ «Не забудзе Беларусь» (1970), «Камвольшчыцы» (1974—77), «На сюжэты з рускай класікі» (1980—88), «Калектывізацыя на Палессі» (1982), трыпціх «Нараджэнне тканіны» (1978). Выканаў іл. да кніг Я.Коласа «На ростанях» (1968), М.Лынькова «Векапомныя дні» (1969), І.Мележа «Мінскі напрамак» (1974), І.Шамякіна «Сцягі над штыкамі» (1976) і інш. Працуе таксама ў жывапісе: «Пераправа, 1944 г.» (1985), «29-ы год. Палессе» (1987) і інш.
А.Дзямарын. Дыспут. Паводле рамана І.С.Тургенева «Бацькі і дзеці». Серыя «На сюжэты з рускай класікі». 1988. Каляровая аўталітаграфія.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Логіка ’навука аб законах і формах мыслення’, ’ход разважанняў’, ’унутраная заканамернасць’ (ТСБМ); ст.-бел.лоика (1519 г.) запазычанне са ст.-польск.loika (пры наяўнасці і logika, якое з с.-лац.logica (дзе ‑gi‑ > ‑ji‑) < лац.logica < ст.-грэч.λογική (τέκνα) ’навука размаўляць, весці дыспут’ (Слаўскі, 4, 324; Булыка, Лекс. запазыч., 161). Крукоўскі (Уплыў, 81) выводзіць лексему з рус. мовы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
dispute1[dɪˈspju:t, ˈdɪspju:t]n.fml
1. (over/about)ды́спут; дыску́сія; спрэ́чка;
beyond dispute бясспрэ́чна;
The ownership of the house is in dispute. Права ўласнасці на гэты дом аспрэчваецца.
2. сва́рка, рознагало́ссе
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
