smoky [ˈsməʊki] adj.

1. ды́мны, зады́млены; заку́раны, куро́дымны;

a smo ky hue ды́мчатае адце́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

куро́дымны (дымны, чадны) dámpfig, quálmig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dámpfig a ды́мны, куро́дымны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

quálmig a куро́дымны, ды́мны, ча́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

räucherig a

1) ды́мны

2) зако́пчаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БЯЗДЫ́МНЫЯ ПО́РАХІ,

нітрацэлюлозныя порахі, кідальныя выбуховыя рэчывы, асн. кампанент якіх нітраты цэлюлозы, пластыфікаваныя арган. растваральнікамі. Падзяляюцца на піраксілінавыя порахі, балістыты і кардыты ў залежнасці ад віду нітрату цэлюлозы і лятучасці растваральніку. Значна перавышаюць дымны порах па ўстойлівасці гарэння і працаздольнасці. Выкарыстоўваюцца ў агнястрэльнай зброі і як ракетнае паліва. Назва па ўтварэнні нязначнай колькасці дыму пры гарэнні.

т. 3, с. 393

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ку́рны

1. (які ацяпляецца печкай без коміна) …óhne Ráuchfang;

2. (дымны) ráuchig, verquálmt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

kurny

kurn|y

курны, дымны;

~a chata — курная хата

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ráuchig a

1) ды́мны

2) які́ дымі́цца

3) закурады́млены

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fumy

[ˈfju:mi]

adj.

1) ды́мны; по́ўны ды́му або́ выпарэ́ньняў

2) які́ ды́міць або́ выдзяля́е выпарэ́ньні, пах

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)