dyletancki

дылетанцкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dilettántisch a дылета́нцкі, ама́тарскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

láienhaft a

1) недасве́дчаны, дылета́нцкі

2) све́цкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

laicki

кніжн.

1. дылетанцкі;

2. свецкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

amatorski

1. аматарскі;

teatr amatorski — аматарскі тэатр;

2. недасканалы, непрафесійны, дылетанцкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dilettante

[,dɪləˈtɑ:nti]

1.

n., pl. -tes, -ti

1) дылета́нт, верхагля́д -а m.

2) ама́тар -а, любі́цель -я m., ама́тарка, любі́целька f.

2.

adj.

дылета́нцкі, ама́тарскі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)