Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
woodenware
[ˈwʊdənwer]
n.
драўля́нае начы́ньне, по́суд
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
качу́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
1.Драўлянае кола, якое качаюць дзеля забавы.
2. Драўляны прадмет цыліндрычнай формы, з дапамогай якога ставяць у печ і вымаюць з печы вялікія чыгуны.
|| прым.качу́лачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́жаўціць, ‑жаўчу, ‑жаўціш, ‑жаўціць; зак., што.
Разм. Пафарбаваць у жоўты колер, нацерці што‑н. драўлянае да жаўцізны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трэшко́ут
(гал. trekschuit)
невялікае драўлянае бяспалубнае рачное судна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
збудава́нне, ‑я, н.
Тое, што збудавана; пабудова, будынак. Спартыўнае збудаванне. Абароннае збудаванне. □ Каля сядзібы мы заўважылі нейкае дзіўнае драўлянае збудаванне.В. Вольскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДУБА́С,
да пач. 20 ст.драўлянае кругладоннае хадавое судна. Будавалі на рэках Зах. Буг і Мухавец. Даўж. 28—32 м, шыр. 7—8 м, грузападымальнасць ад 48—60 да 128—160 т. Служылі каля 5 навігацый.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ба́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Драўлянае пласкадоннае несамаходнае рачное судна без палубы для перавозкі грузаў. Цяжка берагам ракі баркі весці. Бурлакі босыя, счарнелі.Вялюгін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тапо́р, тапара́, мн. тапары́, тапаро́ў, м.
Прылада для сячэння ў выглядзе насаджанай на драўлянае дзяржанне металічнай лопасці з вострым лязом з аднаго боку і абухом з другога; сякера.
З лесу далятаў стук тапара.
◊
Хоць тапор (сякеру) вешай (разм.) — аб цяжкім, нясвежым паветры ў памяшканні.
|| памянш.тапо́рык, -а, мн. -і, -аў, м.
|| прым.тапо́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́чка, ‑а, н.
Памянш.да века (у 1 знач.); невялікае века. Дзед Ігнат аплёў пасудзіну бяростай, прыгнаў да яе драўлянае вечка.Васілевіч.Алік .. абапёрся локцямі на вечка парты і, унурыўшыся, замоўк.Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)