псіхо́з, -у, м.

1. Псіхічная хвароба, а таксама ўвогуле ненармальнасць, дзівацтва ў псіхіцы чалавека.

2. перан. Нервовасць, нагнятанне страху ў адносінах да чаго-н., істэрыя.

Ваенны п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сумасбро́дство шале́нства, -ва ср., дзіва́цтва, -ва ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

eccentricity [ˌeksenˈtrɪsəti] n. эксцэнтры́чнасць; экстравага́нтнасць; дзіва́цтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

quirkiness [ˈkwɜ:kinəs] n. вы́чварнасць, мудраге́лістасць, дзіва́цтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fad [fæd] n. infml капры́з, пры́хамаць, дзіва́цтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гаварлі́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць гаварлівага. У празмернай гаварлівасці краўца ўвесь яго характар: яго мітуслівасць, дзівацтва, багацце фантазіі. Луфераў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

extravagance [ɪkˈstrævəgəns] n.

1. марнатра́ўства

2. дзіва́цтва

3. экстравага́нтнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dziwactwo

н. дзівацтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бута́да

(фр. boutade)

1) дзівацтва, выхадка;

2) інструментальная фантазія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

idiosyncrasy [ˌɪdiəˈsɪŋkrəsi] n.

1. своеасаблі́васць (характару, паводзін)

2. дзіва́цтва, капры́з

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)