чудно́й дзі́ўны; (чудаческий) дзіва́цкі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзіва́цтва, -а, н.

1. Незвычайнасць у схільнасцях, звычках, паводзінах.

2. мн. -ы, -аў. Дзівацкі ўчынак; капрыз.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

надзіва́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Разм. Зрабіць які‑н. дзівацкі ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ду́расць, -і, ж.

1. Разумовая тупасць, абмежаванасць.

Па ўласнай дурасці трапіў у бяду.

2. мн. -і, -ей. Неабдуманы ўчынак, дзівацкі выбрык.

За ёй вадзіліся розныя дурасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

idiosyncratic [ˌidiəsɪŋˈkrætɪk] adj.

1. своеасаблі́вы, уніка́льны

2. дзіва́цкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fanciful [ˈfænsɪfl] adj.

1. фантасты́чны, нерэа́льны

2. незвыча́йны, дзіва́цкі

3. мудраге́лісты, вы́чварны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dziwaczny

дзівацкі, дзівакаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verwúnderlich a дзі́ўны, дзіва́цкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ідыёцкі разм. idiótisch, blödsinnig; dämlich (дурнаваты); hírnverbrannt (шалёны, дзівацкі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hírnverbannt a разм. вар’яц́кі, шалёны, дзіва́цкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)