brzdąkać

незак. брынкаць; дзынкаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

задзы́нкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць дзынкаць. // Дзынкнуць некалькі разоў запар. Як кранулі каня, дык у возе нешта задзынкала. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bzyczeć

незак. гудзець; дзынкаць; гусці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дзы́нканне ср.

1. звя́канье; бря́канье, бренча́ние;

2. гуде́ние, жужжа́ние, зуде́ние;

1, 2 см. дзы́нкаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзы́ньканне і дзі́ньканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дзынкаць, дзінькаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Гэты звон не быў падобны ні на звон патэльні аб прыпечак, ні па дзынканне конскіх цугляў. Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ting

[tɪŋ]

1.

v.i.

дзы́нкаць, дзі́нькаць

2.

n.

дзы́нканьне, дзі́ньканьне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

klírren vi бразгата́ць, бра́згаць; дзы́нкаць (пра шкло);

mit den Wáffen ~ бра́згаць збро́яй

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

clink

I [klɪŋk]

1.

n.

лёгкі звон, дзы́нканьне n.

2.

v.

1) зьвіне́ць; звані́ць

2) дзы́нкаць

II [klɪŋk]

n., Sl.

турма́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

звінець, пазвоньваць, дзынкаць; дзвэнкаць, брэнкаць, брынчаць, брынчэць, брынкаць, зумкаць (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

tinkle

[ˈtɪŋkəl]

1.

v.i.

звані́ць; зьвіне́ць; дзы́нкаць; вызво́ньваць

The little clock tinkled out the hours — Малы́ гадзі́ньнік вызво́ньваў час

2.

n.

звон -у m.; дзы́нканьне n.

the tinkle of bells — дзы́нканьне звано́чкаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)