джын​I м. (спіртны напой) Gin [dʒın] m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

джын​2

(англ. gin)

гарэлка, прыгатаваная шляхам перагонкі хлебнага спірту з ядлаўцовымі ягадамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

джын​1

(ар. dzinn = дух)

злы або добры дух у арабскай міфалогіі;

выпусціць джына з бутэлькі — даць свабоду злым сілам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

джын-то́нік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. джын-то́нік
Р. джын-то́ніку
Д. джын-то́ніку
В. джын-то́нік
Т. джын-то́нікам
М. джын-то́ніку

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Данбар Боні Джын

т. 18, кн. 1, с. 376

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

gin [dʒɪn] n. джын (напой)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

джинн (дух) джын, род. джы́на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

джин (спиртной напиток) джын, род. джы́ну м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

джы́ны, ‑аў; адз. джын, ‑а, м.

Назва добрых і злых духаў у арабскай і персідскай міфалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

genie [ˈdʒi:ni] n. (pl. genies or genii) джын, дух

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)