чаро́дка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чаро́дка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біно́мен
(ад бі- +
прынятая ў біялагічнай наменклатуры
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
блізню́к
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
пры́кідка
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
БЭ́РА ЗАЛАТА́Я,
сорт грушы народнай селекцыі. На Беларусі рэкамендаваны ў прысядзібным садаводстве, акрамя Віцебскай
Дрэва сярэднярослае, крона круглавата-пірамідальная, густая. Плоданашэнне пачынаецца на 5—6-ы год. Сорт сярэднезімаўстойлівы, ураджайны, амаль не пашкоджваецца хваробамі. Плады сярэдняй велічыні (да 90
М.Р.Мялік.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гульня́, -і́,
1.
2. Занятак з мэтай забавы, адпачынку, звычайна па якіх
3. Камплект неабходных прадметаў для такіх заняткаў.
4. Наўмысныя тайныя дзеянні для дасягнення якой
Алімпійскія гульні — міжнародныя спаборніцтвы па асноўных відах спорту, якія праводзяцца раз у чатыры гады.
Гу́льня слоў — дасціпны, каламбурны выраз.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падскла́д
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
ГАЛО́ЎНАЯ ПЕРАДА́ЧА,
механізм трансмісіі аўтамабіляў і
Уяўляе сабой зубчастую перадачу, адзінарную, у якой вярчэнне перадаецца з малога канічнага зубчастага кола на большае канічнае, або двайную — з малога канічнага зубчастага кола на большае канічнае і далей з малога цыліндрычнага на большае цыліндрычнае. Двухступеньчатая галоўная перадача складаецца з дзвюх перадач з рознымі перадатачнымі суадносінамі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КО́НГРЫЎ ((Congreve) Уільям) (10.2. 1670, Бардсі, каля
англійскі камедыёграф,
Тв.:
Н.М.Саркісава.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАГЕ́РКА,
старадаўні мужчынскі галаўны ўбор, пашыраны на Беларусі ў 16—19
М.Ф.Раманюк.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)