dostawać

незак.

1. атрымліваць;

2. браць; захопліваць;

3. czego захворваць на што;

4. даставаць; дацягвацца да чаго;

dostawać najwyższej półki — даставаць да самай верхняй паліцы;

5. уст. хапаць; ставаць;

nie ~je mu talentu — яму не хапае (не стае) таленту

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lángen

1. vi

1) (nach D) дастава́ць, даця́гвацца (да чаго-н.);

ich lángte nach dem Téller я працягну́ў руку́ па тале́рку

2) (bis an A, bis zu D) быць дастатко́вым, хапа́ць;

das Geld lángte nicht гро́шай не хапі́ла

2. vt дава́ць, праця́гваць;

j-m éine ~ даць апляву́ху каму́-н., даць по́ўху каму́-н.;

er lángte sich das Buch ён узяў сабе́ кні́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)