Трапе́цыя ’чатырохвугольнік з дзвюма партальнымі і дзвюма непаралельнымі старанамі’, ’гімнастычная прылада — перакладзіна, падвешаная на двух тросах’ (ТСБМ). Праз рускую мову з ням. (нова-в.-ням.) Trapezium ’трапецыя’, якое з с.-лац. trapezium < ст.-грэч. τραπεζιον ’столік’, ’няроўнастаронні чатырохвугольнік’ (Фасмер, 4, 94). Праз польск. trapez ’чатырохвугольнік з двума паралельнымі старанамі’, ’гімнастычная прылада’ запазычана тра́пэз ’тс’ (Некр. і Байк.), трапэ́за ’тс’ (Байк. і Некр.) таго ж паходжання.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

gimnastyczny

gimnastyczn|y

гімнастычны;

sala ~a — гімнастычная зала

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ле́кава-гімнасты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ле́кава-гімнасты́чны ле́кава-гімнасты́чная ле́кава-гімнасты́чнае ле́кава-гімнасты́чныя
Р. ле́кава-гімнасты́чнага ле́кава-гімнасты́чнай
ле́кава-гімнасты́чнае
ле́кава-гімнасты́чнага ле́кава-гімнасты́чных
Д. ле́кава-гімнасты́чнаму ле́кава-гімнасты́чнай ле́кава-гімнасты́чнаму ле́кава-гімнасты́чным
В. ле́кава-гімнасты́чны (неадуш.)
ле́кава-гімнасты́чнага (адуш.)
ле́кава-гімнасты́чную ле́кава-гімнасты́чнае ле́кава-гімнасты́чныя (неадуш.)
ле́кава-гімнасты́чных (адуш.)
Т. ле́кава-гімнасты́чным ле́кава-гімнасты́чнай
ле́кава-гімнасты́чнаю
ле́кава-гімнасты́чным ле́кава-гімнасты́чнымі
М. ле́кава-гімнасты́чным ле́кава-гімнасты́чнай ле́кава-гімнасты́чным ле́кава-гімнасты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лячэ́бна-гімнасты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лячэ́бна-гімнасты́чны лячэ́бна-гімнасты́чная лячэ́бна-гімнасты́чнае лячэ́бна-гімнасты́чныя
Р. лячэ́бна-гімнасты́чнага лячэ́бна-гімнасты́чнай
лячэ́бна-гімнасты́чнае
лячэ́бна-гімнасты́чнага лячэ́бна-гімнасты́чных
Д. лячэ́бна-гімнасты́чнаму лячэ́бна-гімнасты́чнай лячэ́бна-гімнасты́чнаму лячэ́бна-гімнасты́чным
В. лячэ́бна-гімнасты́чны (неадуш.)
лячэ́бна-гімнасты́чнага (адуш.)
лячэ́бна-гімнасты́чную лячэ́бна-гімнасты́чнае лячэ́бна-гімнасты́чныя (неадуш.)
лячэ́бна-гімнасты́чных (адуш.)
Т. лячэ́бна-гімнасты́чным лячэ́бна-гімнасты́чнай
лячэ́бна-гімнасты́чнаю
лячэ́бна-гімнасты́чным лячэ́бна-гімнасты́чнымі
М. лячэ́бна-гімнасты́чным лячэ́бна-гімнасты́чнай лячэ́бна-гімнасты́чным лячэ́бна-гімнасты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спарты́ўна-гімнасты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спарты́ўна-гімнасты́чны спарты́ўна-гімнасты́чная спарты́ўна-гімнасты́чнае спарты́ўна-гімнасты́чныя
Р. спарты́ўна-гімнасты́чнага спарты́ўна-гімнасты́чнай
спарты́ўна-гімнасты́чнае
спарты́ўна-гімнасты́чнага спарты́ўна-гімнасты́чных
Д. спарты́ўна-гімнасты́чнаму спарты́ўна-гімнасты́чнай спарты́ўна-гімнасты́чнаму спарты́ўна-гімнасты́чным
В. спарты́ўна-гімнасты́чны (неадуш.)
спарты́ўна-гімнасты́чнага (адуш.)
спарты́ўна-гімнасты́чную спарты́ўна-гімнасты́чнае спарты́ўна-гімнасты́чныя (неадуш.)
спарты́ўна-гімнасты́чных (адуш.)
Т. спарты́ўна-гімнасты́чным спарты́ўна-гімнасты́чнай
спарты́ўна-гімнасты́чнаю
спарты́ўна-гімнасты́чным спарты́ўна-гімнасты́чнымі
М. спарты́ўна-гімнасты́чным спарты́ўна-гімнасты́чнай спарты́ўна-гімнасты́чным спарты́ўна-гімнасты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Trngerät n -es, -e гімнасты́чная прыла́да, гімнасты́чны снара́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

трапе́цыя, ‑і, ж.

1. Чатырохвугольнік з дзвюма паралельнымі і дзвюма непаралельнымі старанамі.

2. Гімнастычная прылада, якая складаецца з перакладзіны, падвешанай на двух тросах. [Янук] сніў толькі залітую святлом арэну, турнікі і трапецыі. Асіпенка.

[Ад грэч. trapeza — стол.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гантэ́ль

(ням. Hantel)

гімнастычная гіра з двух чыгунных шароў, злучаных кароткай ручкай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ры́бстул

(шв. ribbstol)

спартыўны снарад, які нагадвае рад вертыкальна пастаўленых драбін; гімнастычная сценка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ла́стаўка, -і, ДМ -таўцы, мн. -і, -тавак, ж.

1. Пералётная птушка атрада вераб’іных з вузкімі вострымі крыламі, вёрткая і хуткая ў палёце.

Берагавая л.

Белагрудая л.

2. Гімнастычная фігура, пры якой пастава цела нагадвае птушку ў палёце.

3. Ласкавы зварот да асоб жаночага полу.

Першая ластаўка — пра першыя прыкметы з’яўлення чаго-н.

|| прым. ла́стаўчын, -а (да 1 знач.).

Ластаўчына гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)