thicket [ˈθɪkɪt] n. гушча́р, за́раснік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гушчыня́, -і́, ж.

1. гл. густы.

2. Тое, што і гушчар.

Лясная г.

3. Тое, што і гушча (у 3 знач.).

У гушчыні натоўпу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Díckicht n -s, -e гушча́р, за́раснік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

canebrake

[ˈkeɪnbreɪk]

n.

трысьняго́вы гушча́р

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gęstwina

ж.

1. гушчар;

nieprzebyta leśna gęstwina — непраходны лясны гушчар;

2. натоўп

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прабра́цца, -бяру́ся, -бярэ́шся, -бярэ́цца; -бяро́мся, -бераце́ся, -бяру́цца; -бра́ўся, -ра́лася; -бяры́ся; зак.

1. 3 цяжкасцю прайсці, пранікнуць.

П. праз гушчар.

2. Прайсці тайком, пракрасціся, пранікнуць.

П. ў хату праз акно.

|| незак. прабіра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ча́ща ж. гушча́р, -ру́ м.; (дебри) не́тры, -раў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

knieja

ж. лясныя нетры; гушчар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

МАКВІ́С, макія (ад франц. maquis гушчар, зараснікі),

згуртаванне ксерафітных вечназялёных цвердалістых ці калючых хмызнякоў і невысокіх дрэў (мірт, масліна, сунічнае дрэва, фісташка, ядловец, ладаннік і інш.) у краінах Міжземнамор’я. Трапляецца па схілах гор да выш. 700 м, месцамі стварае густыя цяжкапраходныя зараснікі. Шмат калючых ліян. Як фрыгана і шыбляк, фарміруецца звычайна на месцах высечаных лясоў. Аналагі М. ў Паўн. Амерыцы — чапараль, у Паўд. Амерыцы — эспіналь, у Аўстраліі — скрэб.

т. 9, с. 531

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

thicket

[ˈӨɪkɪt]

n.

за́расьнік, гушча́р -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)