лі́тарна-гукавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лі́тарна-гукавы́ лі́тарна-гукава́я лі́тарна-гукаво́е лі́тарна-гукавы́я
Р. лі́тарна-гукаво́га лі́тарна-гукаво́й
лі́тарна-гукаво́е
лі́тарна-гукаво́га лі́тарна-гукавы́х
Д. лі́тарна-гукаво́му лі́тарна-гукаво́й лі́тарна-гукаво́му лі́тарна-гукавы́м
В. лі́тарна-гукавы́ (неадуш.)
лі́тарна-гукаво́га (адуш.)
лі́тарна-гукаву́ю лі́тарна-гукаво́е лі́тарна-гукавы́я (неадуш.)
лі́тарна-гукавы́х (адуш.)
Т. лі́тарна-гукавы́м лі́тарна-гукаво́й
лі́тарна-гукаво́ю
лі́тарна-гукавы́м лі́тарна-гукавы́мі
М. лі́тарна-гукавы́м лі́тарна-гукаво́й лі́тарна-гукавы́м лі́тарна-гукавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

sound effects [ˈsaʊndɪˌfekts] n. pl. гукавы́я эфе́кты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мікрафо́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыбор, які пераўтварае гукавыя ваганні ў электрычныя для ўзмацнення гучання.

Электрадынамічны м.

|| прым. мікрафо́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

біяаку́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Галіна біялогіі, якая вывучае галасы і гукавыя зносіны жывёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хваляво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Канал, уздоўж якога распаўсюджваюцца электрамагнітныя (радыёхвалявод) або гукавыя (акустычны хвалявод) хвалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sound waves

гукавы́я хва́лі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

acoustic waves

гукавы́я хва́лі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

забібі́каць

‘пачаць падаваць гукавыя сігналы’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. забібі́каю забібі́каем
2-я ас. забібі́каеш забібі́каеце
3-я ас. забібі́кае забібі́каюць
Прошлы час
м. забібі́каў забібі́калі
ж. забібі́кала
н. забібі́кала
Загадны лад
2-я ас. забібі́кай забібі́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час забібі́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аку́стыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

1. Раздзел фізікі, які вывучае гукавыя з’явы.

2. Чутнасць гукаў (музыкі, гутаркі і пад.) у якім-н. памяшканні, абумоўленая формай і матэрыялам гэтага памяшкання.

А. тэатральнай залы.

|| прым. акусты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sound effects

гукавы́я эфэ́кты (у тэа́тры, фі́льме, ра́дыё)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)